آموزش کامپیوترو اینترنت,نرم افزار موبایل

ماژول هاي SDRAM داراي 168 پايه و ماژول هاي DDR SDRAM داراي 184 پايه مي باشند و هر دو 64 بيتي هستند. ولتاژ مصرفي DDR برابر 5/2 ولت و SDRAM برابر 5/3 ولت مي باشد. سرعت انتقال اطلاعات رم هاي DDR با فرض برابر بودن فرکانس پايه ( به عنوان مثال 133 مگاهرتز) برابر رم هاي SDRAM مي باشد. از نظر ظاهري رم هاي SDRAM داراي دو شکاف و DDR SDRAM يک شکاف مي باشند. حداکثر فرکانس رم هاي SDRAM برابر با 133 مگاهرتز و سرعت انتقال اطلاعاتي معادل 1 گيگا بايت مي باشد، اما آخرين مدل رم هاي DDR داراي 533 مگاهرتز و حداکثر سرعت انتقال اطلاعات آنها برابر با 4 گيگابايت مي باشد. شايان ذکر است که رم هاي 168 پايه اي به طور کامل از رده خارج شده اند.

در هر پروژه چندرسانه‌اي , انبوهي از عناصر گرافيكي , صوتي , تصويري و انيميشن بر اساس يك طرح و سناريو در يك مجموعه گردآوري مي‌شوند. ابزارهاي ساخت مالتي‌مديا در واقع استوديو و كارگاهي براي منظم كردن اجزا و المان‌هاي سازنده يك برنامه چندرسانه‌اي هستند. بنابراين هر يك از اين نرم‌افزارها به ابزارهاي ويرايشي داخل مجهز شده‌اند و يكي از جنبه‌هايي كه آن‌ها را هم متمايز مي‌سازد نيز وجود همين ابزارهاي ويرايش دروني است. البته هم توليدكنندگان اين نرم‌افزارها و هم كاربران مي‌دانند كه مثلا ويرايشگر تصوير اين نرم‌افزارها , هيچ‌گاه معادل يك نرم‌افزار ويرايشگر تخصصي تصوير نمي‌باشد و وجود اين ويرايشگر‌ها صرفا براي راحتي كاربر و سرعت بخشيدن به مراحل پروژه مي‌باشد. در هر صورت اگر بخواهيد مقايسه‌اي بين اين نرم‌افزارها انجام دهيد, اين مطلب نمي‌تواند ملاك خوبي باشد. حتي اگر تا اين لحظه خودتان نيز پروژه چندرسانه‌اي نساخته باشيد, بر اثر كار كردن و ديدن برنامه‌هاي چندرسانه‌اي , حتما ساخت مالتي‌مديا تنظيم سناريو , مقدم بر گردآوري مواد اوليه و ديگر اجزاي پروژه مي‌باشد. هر كسي كه بخواهد برنامه‌اي چندرسانه‌اي توليد نمايد, بايد ابتدا طرحي را در ذهن بپروراند. توليدكنندگان نرم‌افزارهاي چندرسانه‌اي نيز بر همين اساس روش‌هاي گوناگوني در پيش گرفته‌اند. در سناريوي چندرسانه‌اي , محتواي پروژه سازمان‌دهي شده و ترتيب ارائه محتوا مشخص مي‌گردد و وقايع يا eventها كه منجر به حركت كاربر در برنامه مي‌شود نيز تعريف مي‌گردند. بر اين اساس ابزارهاي چندرسانه‌اي به سه گروه تقسيم مي‌شوند: ـ ابزارهاي Based ـ ) pageمبني بر صفحه) ـ ابزارهاي Based ـ Iconيا driven ـ) event مبتني بر آيكون يا رويدادگرا) ـ ابرازهاي Time - Basedيا Presentation (مبتني بر زمان يا نمايشي) ـ ابزارهاي Based ـ Page در اين سيستم‌ها , نوشتن سناريو يا Autoring و المان‌هاي تشكيل دهنده پروژه به صورت صفحات يك كتاب سازمان‌دهي مي‌شوند. در هر مجموعه‌ ممكن است هزاران صفحه گنجانده شده باشد. از اين ابزارها در مواقعي استفاده مي‌شود كه امكان ديدن هر يك از صفحات به صورت مستقل وجود داشته باشد. اين ابزارها امكان لينك كردن صفحات با نظم و ترتيب مشخص , را فراهم مي‌كنند. شما قادر خواهيد بود كه صفحات را يكي‌يكي ورق زده و يا از يك صفحه به صفحه ديگري پرش نماييد. اين ابزارها نيز امكان پخش صدا , انيميشن و فيلم را در اختيار شما مي‌گذارند. اما كاربردي كه احتمالا تجسم كرده‌ايد , چيزي مانند صفحات سيستم Help ويندوز , خواهد بود. اشتباه نكنيد ! اين ابزارها , محيط‌هاي ساخت پروژه چندرسانه‌اي مي‌باشند و اين طرز تلقي صفحه‌اي بيشتر از آن‌كه به پروژه صفحه‌اي اشاره كند , ساخت و پياده‌سازي سناريويي كه داراي قالب صفحه‌اي است را تسهيل مي‌كند. ابزارهاي Based ـ Icon در اين سيستم‌ها اجزاي سازنده چند رسانه‌اي و وقايع (event) به صورت اشيايي در يك ساختار يا فرايند , سازمان‌دهي مي‌شوند. در صورتي كه سناريوي شما داراي ساختار فلوچارتي باشد, اين ابزارهاي drivenـ event به پايه‌سازي و سازماندهي پروژه كمك خواهند كرد. بر همين پايه محيط‌هاي توسعه چندرسانه‌اي based ـ Icon داراي مجموعه‌ Iconهايي نظير exit.beep و غيره هستند كه كاربر , آن‌ها به همراه اجزاي پرش يا Branching در كنار هم چيده و همان سناريوي پروژه را به صورت ويژوال يا بصري در اين استوديو , ترسيم مي‌كند. همان‌طور كه احتمالا حدس زده‌ايد , اين ابزارها , براي استفاده در ساختارهاي navigation پيچيده , مي‌باشند. يكي از موارد مي‌تواند , ساخت بازي‌هاي فكري ساده باشد. ابرازهاي Time - Based در سناريوهايي كه داراي ساختار زماني مي‌باشند , اجزا و وقايع در طول محور زمان ساماندهي مي‌شوند. سناريوهايي كه داراي نقطه شروع و پايان مشخص هستند (مثل يك داستان) با استفاده از اين ابزارها راحت‌تر پياده‌سازي مي‌شوند. سرعت اجراي سناريو را مي‌توانيد تنظيم نماييد و در ابزارهاي پيشرفته از اين نوع , مي‌توانيد از يك نقطه محور فرضي زمان به نقطه ديگري پرش نماييد و بدين‌وسيله قابليت‌هاي تعامل را به پروژه اضافه كنيد. از ابزار مناسب استفاده نماييد در بهترين شرايط بايد با توجه به ساختار سناريو از ابزاري استفاده شود كه بيشترين انطباق را داشته و به پياده‌سازي بهتر طرح , كمك نمايد, اما مي‌دانيم كه دلايل گوناگون مثل آشنا نبودن تيم پروژه‌ با اين ابزارها , شرايط واقعي را از شرايط ايده‌آل تفكيك مي‌كند. امروزه با توجه به پيشرفت نرم‌افزارها , اين مسئله اهميت گذشته خود را ندارد. پس به جاي در نظر گرفتن بهترين شرايط و انتخاب بهترين ابزار , فقط سعي نماييم كه بدترين ابزار را انتخاب نكنيم ! و البته با توجه به سرعت رشد اين صنعت به استفاده از آخرين نسخه نرم‌افزار نيز فكر كنيد. در ابتداي اين مقاله به يكي از ويژگي‌هاي اين نرم‌افزارها , يعني قابليت‌هاي ويرايشي اشاره شد. در بخش بعدي به بررسي ديگر ويژگي‌هاي نرم‌افزارهاي ساخت چندرسانه‌اي مي‌پرداريم. ويژگي‌هاي برنامه‌نويسي برنامه‌نويسي ويژوال يا بصري شايد ساده‌ترين روش توليد باشد. اگر بخواهيد صدايي را بخش كنيد و يا بخواهيد عكسي را نمايش دهيد , فقط كافي است , Icon مورد نظر را drag كنيد. ابزارهاي مالتي‌مدياي ويژوال نظير Action ,Autorware , Iconware و Passport Producer براي ساخت مالتي‌مديا از نوع Presentation بسيار مناسب مي‌باشند. ابزارهايي كه امكان اسكريپت‌نويسي دارند , نظير Hyper card , Super card , Director و Toolbook , ابزارهاي قوي‌تري محسوب مي‌گردند. هر چه تعداد دستورات و عملكردهاي زبان اسكريپت‌نويسي بيشتر باشد , آن ابزار قوي‌تر خواهد بود. اين زبان‌ها شباهت‌هاي زيادي به يكديگر داشته و هنگامي كه يكي را فرا گيريد , كار كردن با بقيه مشكل نخواهد بود. بنابراين در هنگام انتخاب ابزارهاي مالتي‌مديا همانند نرم‌افزارهاي برنامه‌نويسي متداول , به دنبال نرم‌افزاري باشيد كه داراي امكانات debug بهتر و مرجع syntax كامل‌تر باشد. در بسياري از پروژه‌هاي پيشرفته , نياز به دسترسي به فرمان‌هاي سيستم عامل خواهيد داشت. بر روي كامپيوترهاي Mac اين مطلب به معناي آن است كه بايد به فرمان‌ها و دستورات خارجي (XCMD و XFCNها كه به زبان C يا پاسكال نوشته شده‌اند) دسترسي يابيد. بر روي PC بايد بتوانيد DLLها و رابط‌هاي كنترل ويندوز MCI را فراخواني نماييد. ويژگي‌هاي interactivity اين ويژگي را همه مي‌شناسند , اما اگر بخواهيم آن را بهتر بيان كنيم , مي‌توان چنين گفت : interactivity براي كاربر امكان كنترل محتوا و مسير اطلاعات را فراهم مي‌نمايد. ابزارهاي چندرسانه‌اي بايد يك يا چند سطح از interactivity را تامين نمايند : ـ انشعاب (Branching) ساده . اين عمل توسط كليك ماوس يا گذشت زمان و هر رويداد ديگري , انجام مي‌گيرد. ـ انشعاب شرطي. اين حالت عملا بر اساس toـgo حاصل از نتايج thenـif ايجاد مي‌شود. ـ زبان ساخت يافته كه از منطبق برنامه‌نويسي پيچيده نظير thenـif تودرتو , message passing و غيره پشتيباني مي‌كند. ويژگي Tuning موفقيت شما در پروژه‌هاي چندرسانه احتمالا توسط تعداد كساني كه مخاطب برنامه شما هستند , تعيين مي‌شود. اما به علت وجود انواع كامپيوتر با مشخصات و كارايي متفاوت , بايد اطمينان حاصل نماييد كه ترتيب زماني برنامه شما , تحت تاثير سرعت كامپيوتر مخاطب قرار نخواهد گرفت. فرض نماييد كه انيميشني ساخته‌ايد و براي آن صدا نيز در نظر گرفته‌ايد. مثل نمايي از تركيدن بادكنك به همراه اثر صوتي مناسب. اگر سنكرون‌سازي و هماهنگي در برنامه شما , مختل گردد , نتيجه كار نيز خواهد تركيد ! ابزارهاي گوناگون امكانات سنكرون‌سازي متفاوتي را فراهم كرده‌اند. مثل اندازه‌گيري سرعت و كارايي كامپيوتر ميزبان يا قفل كردن سرعت و يا روش‌هاي ويژه ديگر. ويژگي‌هاي توزيع معمولا مرحله توزيع نرم‌افزار چندرسانه‌اي با ساخت فايل اجرايي يا runtime , به اتمام مي‌رسد. اين عمل صرف‌نظر از آن كه استفاده از برنامه را براي مخاطب تسهيل مي‌نمايد. دسترسي او به محتوا , ساختار و سورس برنامه را نيز محدود مي‌نمايد. اين ويژگي در نوع خود يك خاصيت امنيتي نيز به شمار مي‌رود. در موارد پيشرفته بر حسب نوع استفاده از ابزار , مثلا در هنگامي‌كه از dll استفاده شده باشد. موضوع توزيع و بسته‌بندي نرم‌افزار پيچيده شده و احتمالا نياز به برنامه‌هاي حرفه‌اي install خواهيد داشت. ناگفته نماند كه در بسياري از موارد كاربران نهايي از بدون نياز بودن به install و setup , خرسند مي‌شوند. ابزارهاي چندرسانه Based ـ page همان‌طور كه گفته شد سيستم‌هاي based ـ pageيا مبتني بر صفحه روش ساده‌اي براي سازمان‌دهي اجزاي مالتي‌مديا , فراهم مي‌كنند. به دليل آن‌كه معمولا تصاوير گرافيكي , سازنده اسكلت پروژه هستند , بسياري از تهيه‌كنندگان در گام نخست , تصاوير را همانند صفحات يك كتاب , گروه‌بندي مي‌كنند. اين تصاوير شامل منوها و كليد‌ها نيز مي‌باشد. در مرحله بعدي , روتين‌هاي Navigation , نقش راهنما را براي رفتن از يك صفحه به صفحه بعد ايفا مي‌كنند. وجود صدا و فيلم در پروژه , نيز اين موضوع را عوض نمي‌كند. سيستم‌هاي مبتني بر صفحه , شي‌گرا مي‌باشند. تمام اجزاي به كار رفته در پروژه و حتي خود پروژه , شي تلقي مي‌شوند. يكي از وظايف شما به عنوان تهيه‌كننده برنامه , تنظيم خصوصيات اين اشيا مي‌باشد. در اين سيستم‌ها , رويدادها (نظير كليك ماوس) منجر به ارسال پيام به سلسله مراتب اشياي پروژه مي‌شود. در حالي كه پيام در بين اشياي متفاوت حركت مي‌كند , هر جايي كه در اسكريپت‌ يك شي به handler خود برسد , سيستم مطلع شده و آن handler , اجرا مي‌‌گردد. از ابزارهاي ساخت چندرسانه‌اي مشهور براي MAC بايد از Hypercard و super-card نام برد. براي PC مشهورترين ابزار based ـ pageبرنامه Toolbook مي‌باشد. اين نرم‌افزار به تفضيل در مقاله‌اي مستقل در همين شماره معرفي شده است. اصولا محيط‌هاي برنامه‌نويسي ويژوال نيز مي‌توانند , ابزار ساخت چندرسانه‌اي از نوع صفحه‌اي محسوب شوند. اگر بخواهيم از يكي از آن‌ها نام ببريم , مسلما بايد به Visual Basic اشاره كنيم. ابزارهاي Icon - Based در اين ابزارها , اولين قدم , ساختن يك ساختار يا فلوچارت (روندنما) از رويدادها , وظايف و تصميمات است. اين عمل با كشيدن (drag) نشانه‌ها از يك كتابخانه انجام مي‌شود. اين Iconها مي‌توانند شامل انتخاب‌هاي منو , تصاوير گرافيكي , صدا و غيره باشند. اين فلوچارت , منطق پروژه را به صورت گرافيكي بيان مي‌كند. پس از تكميل روندها , مي‌توانيد محتوا را به پروژه اضافه كنيد. نمونه مشهور اين نرم‌افزارها , Autorware , آيكون‌ها را بر روي محور زمان به ترتيب مورد نظر , پياده‌سازي نماييد. Autorware بيش از دويست متغيير سيستم و عملكرد را براي كنترل پروژه , در اختيار شما مي‌گذارد. اين نرم‌افزار امكان ارتباط شما با فايل‌هاي Dll (براي PC ) و XCMD و XFCN و (براي Mac) را نيز برقرار مي‌كند. هم‌چنين در محيط اين برنامه به مجموعه غني از ابزارهاي ويرايش عناصر چندرسانه‌اي نظير گرافيك , صدا , انيميشن و فيلم , دسترسي داريد. نرم‌افزارهاي ديگر از همين خانواده عبارتند از : (Windows) ConAutor , (Windows) HSC Interactive همان‌طور كه قبلا اشاره شد , با استفاده از اين نرم‌افزارها , افرادي كه مهارت‌هاي برنامه‌نويسي نيز ندارند مي‌توانند, اقدام به ساخت نرم‌افزارهاي چند رسانه‌اي نمايند. براي تشريح بهتر عملكرد اين برنامه‌هاي ساخت چندرسانه‌اي ويژوال , دوباره به معروف‌ترين آن‌ها يعني Autorware بر مي‌گرديم. در اين برنامه شما داراي جعبه ابزاري هستيد كه از آن براي پياده‌سازي منطق برنامه و فلوچارت آن استفاده مي‌نماييد. اين آيكون‌ها عبارتند از : 1-آيكون Display : براي نمايش متن يا گرافيك بر روي صفحه نمايش مانيتور. 2-آيكون انيميشن : اشيا نمايش داده شده توسط آيكون قبل را در فاصله زماني مشخص و با سرعت معين , از نقطه‌اي به نقطه ديگر منتقل مي‌نمايد. 3-آيكون Erase : متن و يا گرافيك نمايش داده شده را از صفحه نمايش مانيتور پاك مي‌نمايد. 4آ-يكون Wait : جريان يا حركت برنامه را تا زماني كه كاربر كليدي را فشار دهد يا ماوس را كليك كند , متوقف مي‌كند. 5-آيكون Decision : آيكون بعدي را براي اجرا تعيين مي‌كند. 6-آيكون Interaction : بر اساس عكس‌العمل يا پاسخ كاربر , مسير حركت برنامه را تعيين مي‌نمايد. 7-آيكون Calculation : عمليات محاسباتي , عملكردهاي كنترل ويژه , اسكريپت‌ و غيره را اجرا مي‌نمايد. 8-آيكون Map : امكانات ايجاد فضاي بيشتر (مدولار كردن برنامه) در محيط نرم‌افزار را فراهم مي‌كند. اين آيكون خود مي‌تواند شامل چندين آيكون و fiow line مستقل خود باشد. 9-آيكون Start 10-آيكون Stop 11-آيكون Movie : براي اجراي انيميشن‌هاي گوناگون شامل FLC , FLI , PICS و غيره به كار مي‌رود. 12-آيكون Sound 13-آيكون Video ابزارهاي Time - Based اين ابزارها از متداول‌ترين برنامه‌هاي ساخت چندرسانه‌اي مي‌باشند. هر يك از اين برنامه‌ها رهيافت خود را انتخاب كرده‌اند. بسياري از آن‌ها از يك Visual time line براي نمايش رشته‌هاي رويداد استفاده مي‌كنند. اين نرم‌افزارها , اغلب داراي نظام لايه‌اي براي قرار دادن اشيا گرافيك مي‌باشند. از طرف ديگر بعضي از نرم‌افزارهاي اين خانواده , رشته‌هاي طولاني از فريم‌هاي گرافيك را ترتيب داده و سپس به وسيله تعيين مدت اجراي هر فريم , مولفه زمان را به پروژه مي‌افزايند. نمونه‌هاي نرم‌افزارهاي Time – Based بسيار متنوع بوده و عبارتند از : (pc) Animation works interactive , (Mac and pc) ! Action Mac and) Producer , (pc) Media Blitz , (Mac) Cinemation (Mac and pc) Director , (Mac) PROmotion , (pc) به دليل آن‌كه از ميان اين نرم‌افزارها , Director مشهورترين و قوي‌ترين‌است. موضوع چند رسانه‌اي داراي ابعاد وسيعي بوده و در نتيجه ابزارها و روش‌هاي توسعه پروژه‌هاي مالتي‌مديا نيز بسيار گسترده مي‌باشند. برنامه‌هاي چندرسانه‌اي از سو مي‌توانند تا مرز يك برنامه تلويزيوني پيش روند و از سوي ديگر نيز نمونه‌هاي برنامه‌هاي چندرسانه‌اي مي‌توان مثال زد كه كاملا شبيه يك نرم‌افزار كاربردي (Application) بر روي pc يا Mac هستند. به همين جهت پروژه‌هاي ساخته شده با ابزارهايي نظير Powerpoint نيز مي‌تواند , ابزار ساخت چند رسانه‌اي تلقي گردد. وضعيت مشابه در مورد فايل‌هاي HTML نيز وجود دارد و تفكيك تكنيك‌هاي وب از مالتي‌مديا مشكل (و البته غير ضروري ) مي‌باشد.

اين صفحه براي کساني نوشته مي شه که قصد دارند از کامپيوتر و ويندوز بيشتر بدونن و با دستورات جالب و پنهان ويندوز آشنا شوند و در برنامه هايي مانند ويندوز تغييرات ظاهري ايجاد کنند طوري که در نظر ديگران جالب باشد، ديگران را سر کار بگذارند و راههاي ديگري براي انجام کارها ببينند. ما در تمام نوشته هاي آتي اين ستون فرض را بر اين مي گذاريم که شما Microsoft Windows XP داريد. در ويندوز XP، يکي از بهترين ابزارهايي که در دست شماست، همان صفحه مشکي Command prompt است. در ويندوز XP دو نوع DOS وجود دارد. يکي cmd.exe و ديگري command.com که cmd.exe براي کارهاي ما مناسبتر است و کليک روي دگمه Start و انتخاب All programs و انتخاب Accessories و سپس کليک روي Command prompt نيز همين را باز خواهد کرد. (راه مناسبتر: دگمه ويندوز کيبورد را به همراه حرف R فشار دهيد، تايپ کنيد cmd و Enter کيبورد را فشار دهيد).  تغيير رنگ صفحه مشکي خط فرمان: کافي است روي آيکوني که بالا سمت چپ خط عنوان صفحه Command prompt وجود دارد کليک کنيد و روي Properties کليک کنيد. حالا از انتخابهاي بالاي پنجره باز شده روي Colors کليک کنيد و رنگهاي مورد نظر خود را انتخاب کنيد. نتيجه را در همان پايين به صورت preview مشاهده خواهيد کرد. راه حل ديگر استفاده از دستور color است. اين دستور دو پارامتر خود را که به ترتيب نشان دهنده رنگ زمينه و نوشته هستند به طور به هم چسبيده دريافت مي کند. براي مشاهده کد رنگها از دستور ?/color استفاده کنيد. به عنوان مثال دستور color fc رنگ زمينه را سفيد و رنگ نوشته را قرمز خواهد کرد.  گذاشتن اسم (عنوان) براي صفحه Command Prompt: با استفاده از دستور title مي توانيد نام يا نوشته مورد نظر خود را در نوار عنوان (title bar) بالاي صفحه command prompt نمايش دهيد. استفاده از اين دستور بخصوص در Batch file نويسي توصيه مي شود. کافي است که عنوان مورد نظر خود را بعد از دستور title وارد کنيد. مثلا: Title In the name of God  تغيير قالب Prompt: دستور Prompt که از قديميترين دستورات DOS است هنوز هم فعال است و با زدن آن مي توانيد به راحتي به قالب مورد نظر دست پيدا کنيد. به عنوان مثال دستورات زير را امتحان کنيد (براي بازگشت به حالت عادي کافي است تايپ کنيد prompt و Enter کنيد.): Prompt $t :فقط ساعت فعلي را به جاي اسم و مسير فايل نمايش خواهد داد Prompt I Hacked your $V $_On $D @ $T$_$P$G Prompt Hacked by me @ $T $G Prompt /? :براي مشاهده راهنماي اين دستور · استفاده از دستور ShutDown: با اين دستور مي توانيد هر کار مربوط به Shut down از Log off user گرفته تا تنظيم ساعت براي خاموش شدن کامپيوتر، خاموش کردن کامپيوتر فرد ديگري و ... را انجام دهيد. براي استفاده از اين دستور اسم کامپيوتر را بايد بدانيد. اگر قصد خاموش يا ريست کردن کامپيوتري که پاي آن نشسته ايد را داريد ولي اسم آنرا نمي دانيد، به سادگي به System در کنترل پنل برويد (قابل باز شدن از طريق کليک راست روي My computer و انتخاب Properties و يا باز کردن Control Panel و اجراي System) حالا اسم کامپيوتر را مقابل نوشته Full computer name مي بينيد. براي تغيير نام کامپيوتر هم مي توانيد روي دگمه Change در همان پنجره کليک کنيد. حالا که اسم کامپيوتر را مي دانيد، از اين دستور به اين شکل بامزه استفاده کنيد: shutdown -r -m \\esme-computer -t 300 توجه کنيد که به جاي esme-computer بايد همان اسم کامپيوتر را قرار داد و دو علامت \\ بايد باقي بمانند. "r" به معني restart است. مي توانستيد از "l" و "s" به ترتيب مخفف Logoff و Shutdown به جاي "r" استفاده کنيد. عدد 300 بعد از t به اين معناست که عمل restart بعد از 300 ثانيه انجام شود. اضافه کردن c به دستور بالا به شما اجازه مي دهد نوشته دلخواه خود را نيز روي صفحه به نمايش بگذاريد: shutdown -r -m \\hafoo -t 300 -c "Khodahafezetoon!!" با زدن دستور زير مي توان عمل دستور shutdown را تا قبل از سپري شدن زمان t لغو کرد: shutdown -a و در نهايت مي توان با دادن دستور زير صفحه گرافيکي مخصوصي را باز کرد که همين گزينه ها را دارد: shutdown -i اضافه کردن منفي f قبل از منفي m اين حسن را دارد که به برنامه هاي در حال اجرا دستور مي دهد بدون دادن پنجره هشدار خود را ببندند. همه دستورات بجز حالت logoff اگر قسمت منفي m و اسم کامپيوتر حذف شود کامپيوتري که پاي آن نشسته ايد را در نظر مي گيرند و کار را انجام مي دهند.  استفاده از SFC: برنامه SFC که نام آن مخفف System File checker مي تواند فايلهاي حفاظت شده ويندوز شما را چک کند و از سلامت و حضور آنها مطمئن شود. ساده ترين راه استفاده از آن تايپ کردن sfc /scannow در خط فرمان است. اين برنامه مي تواند فايلهاي خراب يا مفقود شده را از روي سي دي ويندوز شما به سيستم بازگرداند. (اگر اشتباهي فايلي را پاک کرديد يا صدمه اي به سيستم زديد، در ويندوز XP ما System Restore را به جاي اين برنامه به شما پيشنهاد مي کنيم که در Start -> All programs -> Accessories -> System tools قرار دارد. اين برنامه سيستم شما را به تاريخي که مي دهيد باز مي گرداند.)  مشاهده مشخصات سيستم با استفاده از Systeminfo: با اين دستور اطلاعات جالبي از قبيل اينکه اين کامپيوتر چه مدت است که روشن بوده است (System Up Time)، مقدار حافظه فيزيکي و مجازي خالي، تاريخ و ساعتي که ويندوز روي اين سيستم نصب شده است، تعداد CPUها و سرعت آنها، اسم کامپيوتر، تنظيمات Time Zone و زبانها، به روزرسانيهاي انجام شده به روي سيستم و اينکه متعلق به کدام Service Pack ويندوز بوده اند و اطلاعات کاربردي ديگري را مي توان به دست آورد. اين دستور با سوئيچ s/ مي تواند براي گرفتن همين اطلاعات از يک کامپيوتر ديگر نيز به کار رود! براي اطلاعات بيشتر مي توانيد مطابق معمول برنامه هاي خط فرماني از سوئيچ ?/ استفاده کنيد. مخصوص مديران سيستم و حرفه اي ترها:  دستورات Tasklist و Taskkill ، دستور FSUtil، دستورات SC، WMIC،SchTasks و AT را ببينيد. برخي از قسمتهاي اين نوشته ها ممکن است از سرويسهايي استفاده کنند که آنها را نصب نکرده باشيد. بهتر است از Control panel->add/remove programs->add/remove windows components همه چيز را علامت بزنيد. (بخصوص سرويس Fax ويندوز XP احتمالاً برايتان جالب خواهد بود که با کيفيتي خوب Fax ارسال يا دريافت مي کند و براي اين کار تنها کافي است که آن را نصب کنيد و سپس با استفاده از گزينه Print موجود در برنامه ها خواهيد ديد که پرينتري به اسم fax داريد و با انتخاب آن و پرينت گرفتن به روي آن شماره فکس از شما پرسيده و فکس ارسال مي شود.) در ويندوز XP کنسولهاي متعددي براي تنظيمات وجود دارند. براي اينکه شما را کاملاً با اصول اين موضوع آشنا کنيم و خودتان بتوانيأ همه آنها را بيابيد، قصد داريم از روشي غير از روش ميانبر آنها را اجرا کنيم، اما بدانيد که صرف زدن اسم اين فايلها که پسوند msc دارند در قسمت Run (قابل دسترسي با فشردن همزمان کليدهاي ويندوز و R، يا از داخل منوي Start) براي اجراي آنها کافي است. ابتدا mmc را اجرا کنيد. براي اين کار کافي است در صفحه cmd تايپ کنيد mmc و Enter کنيد يا همين کار را داخل جعبه متن Run انجام دهيد. حال از منوي File انتخاب کنيد: Open. حال بايأ به آدرس مناسب که فايلهاي داراي پسوند msc در آنجا منتظر ما هستند برويم. فايلهاي مناسب اين برنامه در داخل پوشه system32 داخل پوشه windows پيدا مي شوند که معمولاً چنين آدرسي دارد: c:\windows\system32 حال علاوه بر پوشه ها، تعدادي فايل خواهيد ديد. از اسم و آيکون برخي از آنها طرز کار آنها را مي توانيد حدس بزنيد و از اين ميان حتماً با dfrg.msc آشنا هستيد که وظيفه آن Defrag کردن هاردديسک شما است (آن را Open کنيد و ببينيد) و نيز Device manager را مي توانيد با devmgmt.msc باز کنيد. ما تمرکز خود را روي دو فايل از اين فايلها يعني gpedit.msc و compmgmt.msc قرار مي دهيم که شامل اکثر فايلهاي ديگر هم مي باشد ولي ديدن قسمت System Monitor از perfmon.msc را به شما توصيه اکيد مي کنيم. فراموش نکنيد که بايد همه اين کارها را انجام دهيأ تا متوجه شويد و من به عمد هرگز در اين قسمتها عکسي قرار نخواهم داد تا شما را وادار به تجربه آنها کنم. از آنجايي که mmc بيش از حد نياز يک کاربر معمولي قدرت دارد و با آن مي توان در فايلها تغييراتي ايجاد کرد، حال آن را ببنديد. بررسي خود را با Computer management آغاز مي کنيم و سپس انشاالله در قسمت آينده به Group Policy مي پردازيم. ما در اينجا توضيحاتي خلاصه مي دهيم، هميشه مي توانيد با کليک روي "؟" بالا سمت چپ صفحات و سپس کليک روي عناوين توضيحي در مورد هر عنوان بگيريد. Computer management را با تايپ کردن compmgmt.msc در جعبه متن Run و فشردن Enter اجرا کنيد. اين برنامه را مي توانيد از Adminestrative tools موجود در منوي Start (و شايد در All programs) پيدا کنيد. اگر Adminestrative tools را نداريد، روي لبه بالاي منوي Start کليک راست کنيد، انتخاب کنيد Properties و سپس به ترتيب Custumize و Advanced را پيدا کنيد و از پايين قسمت Start menu items، نمايش آنرا فعال فرماييد. حال که Computer management را اجرا کرده ايد، کمي درباره آن براي شما توضيح خواهيم داد:  قسمت System tools: o قسمت Event viewer: اطلاعات جالب و در عين حال کاملي از پيامهاي مختلفي که شما از سيستم خود گرفته ايد، از Crash گرفته تا اتصال به يا disconnect شدن اينترنت و مطلع شدن از کارهايي که ويندوز انجام داده يا قصد انجام آنها را داشته است از ضبط کردن registry به نيت Backup تا تلاش براي به روز کردن ساعت کامپيوتر شما از روي سايتهاي ساعت روي اينترنت. قصد نداريم در مورد آن اينجا توضيحي بدهيم، با Double click مي توانيد اطلاعات بيشتري در مورد پيام بگيريد. استفاده اصلي آن هنگامي است که به سراغ رايانه اي مي رويم براي تعمير نرم افزاري آن و قصد داريم مثلاً ببينيم از ديروز که اين سيستم خراب شده بوده است چه برنامه هايي از آن Crash مي کرده اند و يا بخواهيم ببينيم ساير کاربران کامپيوتر ما چه مدت به اينترنت متصل بوده اند و ... o قسمت Shared folders: اين قسمت بستگي به ساختار سيستم شما دارد و دستکاري آن را زياد توصيه نمي کنيم. با فرض اينکه از NTFS استفاده مي کنيد (اگر نمي کنيد، اشتباه مي کنيد! با استفاده از دستور Convert به NTFS بپيونديد) پيشنهاد مي کنيم تعداد کاربران همزمان مجاز را بر حسب نياز از Maximum allowed به 1 يا 2 کاهش دهيد. o قسمت Local users and groups: در اين قسمت کاربران و گروههاي تعريف شده روي رايآنه خود را خواهيد ديد. اگر شما هم مثل خيلي از دوستان اهل ويندوز 2000 که به سراغ XP آمده اند جاي خالي امکان تعريف کاربر از انوع Power users، Backup operators و مانند آنها را حس کرده باشيد و تعجب کرده باشيد که چرا ويندوز XP در ظاهر اين امکانات را ندارد، از اينجا مي توانيد اين امکانات را مورد استفاده قرار دهيد. توضيح بسيار خلاصه برخي از امکانات اينجا:  در قسمت users، با double click روي اسم يک کاربر و آوردن قسمت General مي توانيد اسم و مشخصات کاربر را تغيير دهيد. مربعهايي که در قسمت General مي بينيد امکانات خوبي به شما مي دهد که معناي آنها با دانستن مقدمات زبان انگليسي کاملاً مشخص مي شود.  در قسمت users، با double click روي اسم يک کاربر و آوردن قسمت Member of مي توانيد با Add او را به عضويـت گروه ديگري درآوريد و يا با Remove او را از گروهي خارج کنيد. هر گروهي به وي امکانات خاصي مي دهد و گروه Administrators تمامي حقوق را به وي مي دهد که دادن آن به کسي بجز خودتان توصيه نمي شود. براي افزودن گروه، پس از کليک روي Add، روي Advanced کليک فرماييد و سپس با کليک روي Find now خواهيد ديد که ليست تمام گروههاي موجود روي سيستم را براي شما به نمايش در مي آورد و به شما اجازه مي دهد بدون حفظ بودن دقيق آن اسامي به هدف خود برسيد. توضيح گروهها را در قسمت Groups جلوي اسم گروهها يآ با Double click روي آنها مي توانيد ببينيد. راه ديگر اين کار استفاده از Add در منويي است که با Double click روي اسم يک گروه ظاهر مي شود. در اين حالت هم با کليک روي Find now خواهيد ديد که ليست تمام کاربران تعريف شده روي سيستم را براي شما به نمايش در مي آورد و به شما اجازه مي دهد بدون حفظ بودن دقيق آن اسامي به هدف خود برسيد.  دوستان علاقمند به شبکه از ديدن قسمت Profile که با double click روي اسم يک کاربر در قسمت users ظاهر مي شود هم لذت خواهند برد و سايرين هم ممکن است از گذاشتن يک script براي ديگران لذت ببرند ;-) o قسمت Device manager: همان Device Manager موجود در قسمت System از Control Panel است.  قسمت Storage: o قسمت Disk defragmenter نيازي به توضيح ندارد، پيشنهاد مي شود هر از چند گاهي از آن استفاده نماييد. o قسمت Disk management: يکي از مهمترين قسمتها و بهترين راه براي Partition بندي، تغيير Partitionها، رفع مشکلات پديد آمده در Partition بندي و موارد مشابه است. اگرچه Diskpart قابل اجرا از درون cmd يا run بسيآر قدرتمند است، اما استفاده از آن دشوار است و استفاده از Fdisk هم به هيچ عنوان پيشنهاد نمي شود (هرچند که متاسفانه در اکثر آموزشگاهها به دليل ناآگاهي اساتيد کماکان Fdisk به عنوان تنها روش آموزش داده مي شود). اما نحوه استفاده از اين قسمت را به دليل کمي خطرناک بودن آن چندان توضيح نخواهيم داد و از کاربراني که تا اين لحظه نحوه کار با Fdisk يا Partition magic يا هيچ برنامه Partition بندي ديگري را نمي دانند، پيشنهاد مي شود در حضور استاد کار با آن را فرا بگيرند يا آن را روي يک Hard خالي اجرا کنند که اطلاعاتي را از دست ندهند. به جاي آموزش اين قسمت، به اين نکته اکتفا مي کنيم که از شما بخواهيم روي همه چيز از شکلها گرفته تا نوشته ها کليک راست Mouse کنيد تا به خوبي تمام امکانات را ببينيد. اگر فضاي خالي يا جاي خالي يک Partiton حذف شده روي هاردديسک شما موجود باشد نيز با يک کليک راست روي آن مي توانيد آن را به يک drive تبديل کنيد. o قسمت Libraries: با کليک راست روي اسم درايوها و انتخاب Properties مي توانيد تنظيماتي انجام دهيد که از مهمترين آنها مي توان به قسمت Security اشاره کرد که در آن مي توانيد حق استفاده، کنترل يا تغيير حقها را به کاربران بدهيد يا از آنها بگيريد.  قسمت Services and applications: o قسمت Services: انواع سرويسها اعم از سرويسهاي فعال و غير فعال که به شما امکان فعال يا غير فعال کردن آنها، مشاهده سرويسهاي پيشنياز (سرويسهايي که بايد موجود و فعال باشند تا اين سرويس بتواند فعال شود)، مشاهده اطلاعاتي در مورد آن سرويس و امکانات ديگري مي دهد. o قسمت Indexing service: اگر اين سرويس روي فايلهاي شما اعم از Local يا فايلهاي مربوط به رايانه شما به عنوان يک web host نصب شده باشد مي توانيد از اينجا براي جستجو در آن يا مشاهده وضعيت آن استفاده کنيد. قسمت Internet information services: اطلاعات مربوط به سايت، ايميل، FTP و هر آنچه به اين سرويس مربوط از تنظيمات آن گرفته تا وضعيـت فعلي آن است.

مقدمه

ابتدا ببینیم یک رویداد امنیتی (Security Incident) چیست. هر سازمان باید رویداد امنیتی را برای تشکیلاتش کند. تعاریف زیر نمونه هایی از این دست هستند:

هر رویداد مضر مشخص یا مشکوکی که به امنیت سیستم ها یا شبکه های کامپیوتری مربوط باشد.

یا

عمل نقض کردن آشکار یا ضمنی سیاست امنیتی.

فعالیت هایی زیر مثال هایی از یک رویداد امنیتی هستند:

· تلاشهایی (چه موفق و چه ناموفق) برای حصول دسترسی غیرمجاز به یک سیستم یا دیتای آن

· ازکار افتادن ناخواسته یا عدم پذیرش سرویس

· استفاده غیرمجاز از یک سیستم به هدف پردازش یا ذخیره سازی دیتا

· تغییراتی در مشخصات سخت افزار یا نرم افزار بدون آگاهی یا اجازه یا دخالت صاحب آن.

فعالیت شبکه یا میزبان که بالقوه امنیت کامپیوتر را تهدید می کند نیز می تواند بعنوان رویداد امنیتی کامپیوتری تعریف گردد.

برخورد با رویداد

منظور از این عبارت نحوه مقابله و اقداماتی است که در هنگام وقوع یک مسأله امنیتی انجام می گیرد. در حقیقت این اقدامات به سه بخش تقسیم می شود. گزارش رویداد، تحلیل رویداد و واکنش به رویداد.

اهمیت واکنش به رویدادهای امنیتی سیستم ها، کمتر از تشخیص آنها نیست. اقداماتی که شما بدنبال تشخیص یک رویداد انجام می دهید، نه تنها عملیات سازمان را تحت تأثیر قرار می دهد، بلکه ممکن است باعث تغییرات بسیاری در آینده چنین روندهایی و وضعیت امنیتی خودتان گردد.

در این مقاله به برخورد با رویدادهای امنیتی نه از دیدگاه تکنیکی بلکه از دیدگاه عواملی مانند عوامل انسانی، سیاست برخورد و زمان پرداخته می شود. برای اینکه بتوان بیشتر با نحوه برخورد یک سازمان به یک رویداد امنیتی آشنا شد، به مثالی در این باره می پردازیم.

مثالی از واکنش به یک رویداد در یک سازمان بزرگ

این مثال فقط برای نشان دادن تلاش های ممکن برای واکنش ارائه شده است و یک مدل کلی نیست.

هنگام مشاهده ثبت وقایع مربوط به نفوذ در ساعت ۲ بامداد، پرسنل ۲۴ ساعته مراقبت از شبکه کشف می کنند که حمله ای با موفقیت انجام شده است.

برای بسیاری از سازمان ها، واکنش فوری، قطع شبکه برای تأخیر یا قطع افشای اطلاعات بیشتر خواهد بود، اما ما سعی داریم که از چنین واکنشی پرهیز کنیم و پرسنل بخش مراقبت نیز از این قضیه مطلع هستند. درعوض، چک لیست هایی را که در اختیار دارند برای برخورد با این نوع رویداد به اجرا می گذارند.

قدم اول خبرکردن و ارائه گزارشی مختصر به رئیس بخش امنیت سیستمها (یا نماینده اش) است. تا این فرد از خواب بیدار گردد و از حمله مطلع گردد، چهار دقیقه از اطلاع دهی اولیه سپری شده است.

با اطلاعاتی که موجود است، نماینده امنیت shutdown کامل سیستم را نمی پذیرد، اما اجازه فراخوانی یک گروه امداد را می دهد. در حالیکه نماینده بخش امنیت به سمت محل حرکت می کند، پرسنل بخش مراقبت شروع به این فراخوانی می کند. نمایندگانی از بخشهایی چون عملیات شبکه، قانونی، مهندسی، اجرایی و مدیریت آگاه شده اند و به محل فراخوانده شده اند. مجری قانون محلی نیز خبر شده است و ثبت رویدادها به ترتیب وقوع آغاز می شود.

حالا از اخطار اولیه ۲۸ دقیقه گذشته است.

نماینده بخش امنیت که اولین فرد باخبر شده است، اولین کسی است که می رسد. این شخص تنظیم و آماده سازی مرکز امداد را آغاز می کند. کیف امداد باز است که در آن یک لپ تاپ، باتری اضافه، لامپ، ابزار، چک لیست ها و صفحات یادداشت برای تمام اعضای تیم امداد، و ابزار گوناگون دیگر وجود دارد. کپی هایی از اطلاعات موجود نیز برای توزیع بین اعضای تیم و مدیریت ارشد آن آماده شده است. ۵۷ دقیقه از زمان اخطار اولیه گذشته است.

سایر اعضای گروه به صورت پراکنده در طول این زمان وارد شده اند و پرسنل بخش مراقبت نیز تحقیق بیشتری در مورد نفوذ انجام داده است. بررسی اولیه آشکار می کند که نفوذگر به سیستم یک کاربر وارد شده است، اما هنوز به نقاط دیگر شبکه پیشروی نکرده است. حمله از طریق استفاده یک کاربر از یک اتصال dial-up که مورد تأیید نبوده صورت گرفته است. نفوذ واقعی هشت ساعت قبل از کشف اولیه صورت گرفته است.

کل گروه ۹۲ دقیقه بعد از اولین اخطار گرد هم می آیند. تمام اعضاء با سرعت در محل حاضر و شروع به فکر کردن و نقشه کشیدن و ارائه راه حل شده اند. مناظرات به موافقت هایی منجر می شود. سیستم مورد نفوذ از شبکه جدا خواهد شد و عملیات تعیین و تشخیص آغاز خواهد شد. خلاصه ای برای مدیر ارشد تهیه و مراحل اولیه کامل می شوند. ۱۰۸ دقیقه گذشته است.

نماینده عملیات شبکه، مسؤول قطع کردن سیستم مذکور می شود. نماینده اجرایی ثبت وقایع را روی لپ تاپ به روز و بررسی مجدد می کند. این فرد با ثبت لحظه به لحظه از تمام رویدادها، بعنوان نقطه مرکزی تمام فعالیت ها و ارتباطات گروه عمل می کند. نماینده قانونی با آگاه شدن از وضعیت موجود و راهنمایی هایی داده شده به وی، به خانه برمی گردد تا ابتدای صبح به محل برگردد. پرسنل بخش مهندسی و امنیت، اطلاعاتی را که تا کنون جمع آوری شده و شامل دیتای حاصل از سیستم تحت نفوذ قرار گرفته است، بررسی می کنند. این اطلاعات روی بستر یک شبکه مجزا بررسی و تحلیل می شود تا نفوذگر، ابزار حمله و روش هایی ممکن برای بستن آسیب پذیری در کل سازمان مشخص شود.

با سپری شدن ۱۴۱ دقیقه از آغاز، گروه برای مرور و به روز رسانی پیشرفت کار دوباره دور هم جمع می شوند. مشخص شده است که نفوذگر از یک IP بیگانه جعلی از طریق اتصال dial-up استفاده کرده است و فقط قادر به دستیابی به همان سیستم بوده است. بررسی کامل شبکه احتیاج به این دارد که سرورها از شبکه جدا شوند و این عملیات ۶ ساعت زمان نیاز دارد. گروه با مشورت و تصویب مدیریت ارشد، تصمیم به این بررسی می گیرد اما بعد از بسته شدن سازمان در انتهای روز کاری بعد.

هنگامی که روز کاری آغاز می شود، فعالیت ها به بیرون فاش می شود و فردی که سیستمش مورد نفوذ قرار گرفته مورد مصاحبه قرار می گیرد و سیستم مورد نفوذ پاکسازی می گردد و به افراد ارشد گزارشها بصورت خلاصه ارائه می شود. بهرحال، عملیات امداد به اوج خود می رسد و مرتفع سازی آغاز می شود. تا ساعت ۲۳ رویداد برطرف شده است و گزارش نهایی روز بعد آماده خواهد شد.

کسانی هستند که به فوریت مستندسازی تهدید بوجود آمده و عملیات آنی اصرار می ورزند که باید ۲ ساعت اضافه نیز برای آنها دید. برای سازمان شما، ممکن است چنین موردی رخ دهد، و شما بخواهید اولین گام بعد از تعیین رویداد، جداسازی یکطرفه و ناگهانی از شبکه و سیستم ها باشد. اما در این حالت خاص، مزیت انتخاب یک روند سیستماتیک، حفظ عملیات عادی برای یک روز کامل کاری بود، (بجای خاموش کردن کل سیستم سازمان برای یک روز کاری) که نتیجه آن نیم دوجین افراد خسته، چند ساعت کار جبرانی و اضافه کاری و خاموش بودن تنها یک سیستم در طول یک روز کاری بود. از نظر افراد درگیر این عملیات، هزینه ای که توسط این روش صرفه جویی شد، ارزش ریسک را داشت.

بسیاری از شماها هنگام روشن کردن کامپیوتر قبل از آنکه سیستم عامل خاصی بالا بیاید به سد محکمی با نام رمز عبور BIOS برخورد کرده اید. رمز عبوری که بر خلاف سایر رمز عبورها به هیچ وجه در هارد دیسک کامپیوتر ذخیره نمیشود. یا همین مشکل موقعی که می خواهید مشخصات Setup نامپیوتر را عوض کنید پیش میآید. این مقاله به معرفی چند روش برای حل این مشکل میپردازد. فرض ما بر این است که شما رمز عبور کامپیوتر خود را فراموش کرده اید و دنبال راه حل هستید و قصد اذیت کردن و دست بردن در کامپیوتر کسی را ندارید.

روش اول: برای دزدی از یک مکان ساده ترین و اولین کار استفاده از شاه کلید است تا آبرومندانه و ترو تمیز وارد شوید و آخرین راه حل بالا رفتن از دیوار است. در این مورد هم اینچنین است ما برای مارک ها و مدلهای مختلف Bios رمزهای عبوری معرفی می کنیم که امیدواریم مشکل شما را حل کند و نیازی به بالا رفتن از دیوار نداشته باشید.

AWARD BIOS

AWARD SW, AWARD_SW, Award SW, AWARD PW, _award, awkward, J64, j256, j262, j332, j322, 01322222, 589589, 589721, 595595, 598598, HLT, SER, SKY_FOX, aLLy, aLLY, Condo, CONCAT, TTPTHA, aPAf, HLT, KDD, ZBAAACA, ZAAADA, ZJAAADC, djonet

AMI BIOS

AMI, A.M.I., AMI SW, AMI_SW, BIOS, PASSWORD, HEWITT RAND, Oder

رمزهای عبور زیر را بر هر نوع Bios میتوانید امتحان کنید

LKWPETER, lkwpeter, BIOSTAR, biostar, BIOSSTAR, biosstar, ALFAROME, Syxz, Wodj

توجه داشته باشید که هنگام وارد کردن رمزهای عبور حروف بزرگ را بصورت بزرگ و حروف کوچک را بصورت کوچک وارد کنید.

روش دوم : یک روش نرم افزاری برای پاک کردن رمز عبور

اگر هنگامی که کامپیوتر روشن است بدان دسترسی دارید میتوانید از برخی نرم افزارهای موجود برای پاک کردن رمزعبور استفاده کنید ولی از آنجا که مکن است شما به این نرم افزار ها دسترسی نداشته باشید روش زیر را به شما معرفی میکنیم.

کامپیوتر را به حالت MS DOS برگردانید و دستور DEBUG را اجرا کنید

0 برای مدلهای مختلف BIOS عبارات زیر را وارد کنید

AMI/AWARD BIOS

O 70 17

O 71 17

Q

PHOENIX BIOS

O 70 FF

O 71 17

Q

GENERIC

Invalidates CMOS RAM.

O 70 2E

O 71 FF

Q

توجه کنید که حرف اول برابرحرف "O " است نه عدد صفر.

روش سوم : روش سخت افزاری

اگر هنگامی که کامپیوتر روشن است به آن دسترسی ندارید یا رمز عبورهای قبلی کارساز نبود می توانید از روشهای سخت افزاری زیر استفاده کنید.

● استفاده از Jumper ها

بر روی تمام مادربردها یک Jumper است که از آن برای پاک کردن CMOS میتوانید استفاده کنید.کنار این jumper معمولا این عبارت دیده میشود Clr CMOS.

تنها کاری که شما میکنید این است که jumper را از پایه 1و2 درآورده و به پایه 3و4 نصب کنید و دوباره به حالت اول برگردانید. شما به همین سادگی میتوانید رمز عبور را پاک کنید.

● در آوردن باتری

میتوانید باتری دستگاهتان را که روی مادربرد است درآورده و دوباره جا بیاندازید در این حالت تمام اطلاعات CMOS به حالت پیش فرض برمیگردد. ولی توجه داشته باشید که جا انداختن باتری کمی مشکل است.

● عوض کردن آی سی ( Cheap CMOS )

اگر هیچ یک از روشهای الا جواب نداد میتوانید آی سی CMOS را با یک آی سی از همان نوع عوض کنید یا از نوع برنامه ریزی کنید اینکار ابزار مخصوصی دارد و شرکتهای تعمیر کامپیوتر برای شما اینکار را خواهند کرد .

توجه: برای پیدا کردن آی سی CMOS میتوانید به دفترچه مادربرد خود مراجعه کنید.

در این روشها علاوه بر اینکه رمز عبور را پاک میکنید سایر اطلاعات نیز به حالت اولیه برمیگرد ولی نگران نباشید مشکلی نیست و شما میتوانید دوباره مشخصات کامپیوتر خود را در Setup وارد کنید.

جي‌فورستر در سال 1918 در نبراسكا متولد شد. علاقه‌مندي وي به الكترونيك ,‌به زودي خود را نشان داد و وي زماني كه دانش‌آموز دبيرستان بود , دستگاه كوچكي را با يك سيستم برقي 12 ولتي ساخت كه نوعي بادسنج بود.
وي سپس به دانشگاه نبراسكا رفت و پس از فارغ‌التحصيلي , در سال 1929 به عنوان دستيار تحقيقات در آزمايشگاه ولتاژ بالاي دانشگاه MIT مشغول به كار گرديد.
فعاليت در اين آزمايشگاه باعث شد كه وي با سيستم‌هاي الكترونيكي پيشرفته‌اي كه براي رادارها استفاده مي‌شدند , آشنا شود و دانش خود را در اين زمينه افزايش دهد.
در سال 1944 , فورستر تصميم گرفت كه كار تحقيقاتي را رها كند و به كسب‌وكار روي بياورد , اما مدير آزمايشگاه كه با روحيه وي آشنا بود , مي‌دانست كه فورستر در آن زمينه موفق نخواهد شد و به دنبال راهي بود تا وي را از تصميمي كه گرفته بود منصرف سازد. در نتيجه انجام پروژه‌اي را به وي پيشنهاد كرد. پروژه‌اي براي نيروي دريايي كه مي‌خواست كامپيوتري داشته باشد تا بتواند با استفاده از آن طراحي قايق‌هاي جديد را انجام دهد. (همان‌گونه كه مي‌دانيد اغلب پروژه‌هاي توسعه كامپيوترها در خلال جنگ جهاني دوم و به سفارش ارتش آمريكا صورت گرفتند). فورستر پس از آن‌كه توانست كامپيوتر ENIAC را ببيند , طرح اوليه نيروي دريايي را تغيير داد و به جاي يك كامپيوتر آنالوگ , ساخت يك كامپيوتر ديجيتال را در دستور كار قرار داد و به اين ترتيب پروژه Whirlwind به وجود آمد. وي براي آن‌كه سيستم خود را به خوبي بسازد , روي سيستم حافظه آن بسيار كار كرد و توانست نوعي از حافظه با هسته مغناطيسي را طراحي كند و در سيستم خود به كار بگيرد. وي سپس اين حافظه را در سال 1949 مجددا طراحي نمود و آن را بهبود بخشيد.
در حدود سال‌هاي 1949 , نيروي دريايي علاقه خود را به پروژه Whirlwind از دست داد. اماه چند ماه بعد , پس از آنكه اتحاد شوروي توانست نخستين بمب اتمي خود را آزمايش كند , بار ديگر , ارتش توجه خود را به پژوهش‌ها معطوف نمود. ارتش معتقد بود كه كامپيوترها مي‌توانند از جمله وسايل اساسي دفاع نظامي محسوب شوند و لذا بار ديگر Whirlwind با حمايت نيروي هوايي زنده شد. فورستر نيز كار روي پروژه را از سر گرفت و سيستم SAGE يا Semi-Automatic Ground Environment را طراحي كرد و سيستم حافظه خود را در آن به كار گرفت. اين پروژه در سال 1956 تكميل شد و از سال 1958 تا اواخر دهه هشتاد ميلادي به عنوان سيستم دفاع هوايي در ارتش به كار گرفته شد.
Whirlwind را مي‌توان اولين كامپيوتر پرسرعت و بلادرنگ قابل اطمينان دانست. هرچند كه كامپيوترهاي ديگري قبل از آن ساخته شده بودند اما همگي يا بسيار كند يا غيرقابل اطمينان بودند.
فورستر سپس حدود 40 سال را به سرپرستي بخش مديريت دانشگاه MIT گذراند. بعد از آن به پيشنهاد يكي از دوستانش به عضويت هيئت مديره شركت جنرال‌الكتريك در آمد. مشكلي كه جنرال‌الكتريك در آن زمان با آن روبرو بود , بازدهي كم كاركنان با وجود كاركرد زياد آنها بود. زيرا كار به‌طور سه يا چهار شيفتي انجام مي‌شد اما آن‌گونه كه بايد , بازده كارها بالا نبود. وي براي اين كار شروع به مدل‌سازي براي فعاليت شركت نمود و سيستمي به نام (سيستم‌هاي ديناميك) يا پويا را مدل‌سازي كرد. اين سيستم برخلاف قبل , ارتباطي با مفاهيم فيزيكي نداشت و اجزاي آن را مواردي چون مديريت , رهبري و نحوه گردش اطلاعات در سازمان تشكيل مي‌دادند.
در حقيقت معروفيت فورستر به غير از ابداع حافظه‌هاي RAM , به‌دليل تعريف سيستم‌هاي پويا نيز مي‌باشد. فورستر در زمينه تاليف كتاب نيز نسبتا پركار بود. اولين كتاب خود را در سال 1961 به نام ديناميك صنعتي به چاپ رساند. سپس كتاب‌هاي مفاهيم سيستم‌ها (1968) , ديناميك Urban (1969) , ديناميك‌هاي جهاني (1973) , مجموعه مقالات (1975) , منابع اطلاعاتي براي مدل‌سازي اقتصاد ملي (1980) , مدل در مقابل يك پروسه مدل‌سازي (1985) , حقايق چهارده‌گانه (1987) , مدل‌هاي غير خطي سيستم‌هاي اجتماعي (1987) , مقدمات ديناميك سيستم‌ها (1989) , مدل ملي ديناميك سيستم (1989) , و ديناميك سيستم و درس‌هايي از تجربه 35 سال (1993) را به رشته تحرير در آورد.
پروفسور فورستر هم‌چنان ديدگاه مهندسي سيستم‌هاي خود را روي سيستم‌هاي اجتماعي پياده‌سازي مي‌كند و مشغول تئوري‌پردازي‌هاي جديد است و اكنون به‌طور خاص در مورد سياست‌هاي سازماني مطالعه مي‌كند. وي از شبيه‌سازي كامپيوتري در تحليل سيستم‌هاي اجتماعي كمك مي‌گيرد.

هنگام چت (CHAT) در ياهو و يا سرويس هاي ديگر مسنجر ممکن است از افراد مختلف فايلي را دريافت کنيد که گاهي اوقات اين فايلها براي نفوذ به کامپيوتر شما ويا دزديدن پسوورد شما مي باشند. در اين زمينه روشي وجود دراد که با استفاده از آن هنگام دريافت فايل، تا حد زيادي از امنيت آن اطمينان حاصل فرمائيد:

- وقتي شخصي فايلي را براي شما ارسال مي کند، در پيغامي که براي شما مبني بر تاييد آن مي آيد، نام شخص فرستنده، نام فايل، حجم آن و همچنين فرمت و از اين قبيل اطلاعات در آن قيد شده است. شما بايد توجه داشته باشيد که آيا فايلي که براي شما ارسال شده است ، از لحاظ نوع و فرمت، همان فايلي است که قرار بوده ارسال شود، يا خير؟

در حقيقت مثلا اگر ميخواهيد عکسي را دريافت نماييد، بايد فايل مربوطه پسوند JPG يا يکي از پسوند هاي فايلهاي گرافيک را داشته باشد، ( نه اينکه فايلي با پسوند Exe و يا Bat يا Com براي شما ارسال شود و فرستنده هم مدعي باشد که اين يک فايل تصويري است). در واقع فايلهايي که با نرم افزارها Magic-ps ساخته شده اند، داراي پسوند هايي نظير SCR يا Exe و ... و يا مثل (mypic.jpg.exe) مي باشند، که نشان دهنده آن است که فايل فرستاده شده، يکي از انواع فايل هاي ساخته شده توسط برنامه Magic-ps يا برنامه هاي مشابه است، که براي به دست آوردن پسوورد شما مي باشد. بنا براين همواره نوع پسوند فايلهاي دريافتي را زير نظر داشته باشيد و بدانيد که از اين طريق و قبل از هر جيز ميتوانيد تا حد زيادي از کيفيت، نوع و چگونگي عملکرد و ماهيت يک فايل اطلاع حاصل کنيد.

براي اطمينان و امنيت بيشتر حتما يک نرم افزار ضد ويروس معروف و به روز شده بر روي کامپيوتر خود داشته باشيد و همواره فايلهاي دريافتي از اينترنت را اسکن نماييد تا امنيت و اطمينان شما درصد بالاتري داشته باشد و درصد تخريب اطلاعات کامپيوتر توسط ويروس ها بسيار کم شود.

 همانطور که ميدانيد يکي از اصلي ترين عمليات کامپيوتر در هنگام روشن شدن عمليات POST يا Power On Self Test ميباشد. که تمامي نرم افزارها و قطعات سخت افزاري لازم براي بوت سيستم را تست کرده و آماده به کار ميکند و در واقع کامپيوتر شما بعد از فشردن کليد Pwoer توسط شما، در ابتدا تمامي فرمانها را از بايوس کامپيوتر دريافت مي کند. از اينرو بايوس وظيفه دارد که مشکلات سخت افزاري را به شما گوشزد کند. همه بايوس ها در هنگام درست بوت شدن سيستم يک بوق کوتاه در شروع کارد ميزنند که اين بوق به معني درست و کامل کار کردن تمامي نرمافزارها و سخت افزارهاي اصلي سيستم است، اما گاهي نيز اتفاق مي افتد که يک يا چندي از برنامه ها يا قطعات معيوب شده يا به عللي از انجام وظيفه باز مي مانند، اينجاست که بايوس با تنها راه ارتباطي مستقيم با کاربر ( بوق ) شما را آگاه مي سازد. اما تا وقتي که از مفهوم بوقهاي بايوس اطلاع نداشته باشيد تشخيص اينکه کدام يک از قطعات وظيفه خود را به خوبي انجام نميدهد، تقريبا غير ممکن است. ورفع اشکال را با سختي و مشقت بسيار همراه ميکند. در ادامه بوقهاي اصلي دو شرکت بزرگ توليد کننده تراشه بايوس (AWARD و AMIBIOS) را شرح داده ايم. كدهاي بوقي بايوس AWARD : بايوس آوارد عمدتا به پيامهاي خطا براي آگاه کردن کاربران از وجود مسئله اتکا دارد، اما چند کد بوقي مشهور وجود دارد که اين تراشه بايوس توليد ميکند: تعداد بوقها در عمليات Post مفهوم بوق نا محدود (تکرار شوند) خطاي حافظه سيستم يک بوق بلند پس از دو بوق کوتاه خطاي کارت گرافيک يک بوق باند پس از سه بوق کوتاه خطاي گرافيک يا حفظه گرافيک بوقهاي با ارتفاع بالاي نا محدود (تکرار شونده) خطاي داغ شدن پردازنده بوقهاي با ارتفاع بالا ،با ارتفاع پايين ( تکرار شونده) خطاي پرازنده کدهاي بوقي بايوس AMIBIOS : بايوس AMIBIOS محصول شرکت American Megatrends يکي از بايوسهاي متداول است و آخرين نگارش تعدادي کد بوقي دارد که اشکالات زمان بوت شدن را به کاربران مي گويد: تعدا بو قها در زمان راه اندازي (پيش از POST) مفهوم بوقها 1 ديسکت را در ديسکران A: قرار دهيد 2 فايل AMIBOOT.ROM بر روي ديسکت بوت شدني نيست 3 خطاي حافظه سيستمي 4 عمليات روز آمد سازي بايوس موفقيت آميز بوده است 5 خطاي خواندن ديسک 6 خرابي فرمان صفحه کليد 7 حافظه فلش بايوس تشخيص داده نشده است 8 خرابي کنترل کننده ديسکت ران 9 خطاي مجموع بررسي (checksum) بايوس 10 خطاي پاک کردن حافظه فلش 11 خطاي برنامه سازي حافظه فلش 12 اندازه فايل AMIBOOT.ROM درست نيست ( يا حضور ويروس) 13 نا همساني تصوير BIOS ( فايل ROM دقيقا همان نسخه درون بايوس نيست) تعداد بوقها در زمان POST 1 خطاي Timer احياي حافظه سيستم 2 خطاي پريتي حافظه سيستم 3 خطاي آزمايش خواندن / نوشتن حافظه سيستم 4 زمان دار تخته مدار مادر کار نميکند 5 خطاي پردازنده 6 کامپيوتر نمي تواند به حافظه حالت حفاظت شده برود 7 خطاي استثنای عمومي (مربوط به پردازنده) 8 خطاي حافظه نمايش ( مربوط به کارت ويدئويي) 9 خطاي مجموع بررسي AMIBIOS ROM 10 خطاي خواندن / نوشتن رجيستر CMOS 11 اشکال آزمايش حافظه نهانگاهي (cache) نکته : اگر موقع عمليات POST يک ، دو يا سه بوق بشنويد، تعويض کارتهاي RAM را در نظر بگيريد يا دست کم آنها را بررسي کنيد تا اطمينان يابيد که درست نصب شده اند. اگر در عمليات POST هشت بوق بشنويد اطمينان يابيد که کارت ويدئويي درست نصب شده است، ممکن است لازم باشد که آن را عوض کنيد. اگر موقع عمليات POST تعداد بوقها با آنچه گفته شد متفاوت بود ( چهار تا هفت يا 9 تا يازده بوق)، ممکن است يک مطئله جدي در تخته مدار مادر يا قطعات ديگر وجود داشته باشد، کامپيوتر را به يک تعميگاه تخصصي ببريد.

طبق خواسته دوستان: آموزش پاک کردن ویروسی که Folder Option را حذف می کند !

امروز قصد دارم شیوه ی پاک کردن ویروس BronTok.A رو آموزش بدم .
این ویروس نسبت به ویروس New Folder.exe خیلی حرفه ای تر نوشته شده …
البته با Visual Basic 6.0 نوشتنش .
در زیر به برخی از ویژگی های این ویروس اشاره می کنم :
1 . Folder Options را حذف می کند !
2 . Registry Tools را قفل می کند !
3 . Task Manager نمی تواند فایل های مربوط به این ویروس را End کند !
4 . پس از اجرا شدن ، محتویات My Documents را نمایش می دهد !
5 . اگر در کادر محاوره ای Run عبارت CMD ، Regedit ، msconfig ، Regedt32 را تایپ کنید ، سیستم بلافاصله Restart می شود !
6 . اگر روی گزینه ی Log Off یا Turn Off Computer کلیک کنید ، سیستم Restart می شود !
7 . آیکون این ویروس نیز مانند New Folder.exe شبیه آیکون یه پوشه س !
و …
============================
همونطور که می دونید فایل های lsass.exe ، winlogon.exe و services.exe از فایل های سیستمی بوده و همیشه در حال اجرا هستند …
اگر شما برنامه ی Process Master را اجرا کنید ، می بینید که این فایل ها در پوشه ی System32 قرار دارند .
اما اگر ویروس BronTok.A روی سیستم شما نصب باشد ، خواهید دید که سه تا فایل دیگه با همین نام ها در حال اجرا هستند !!
یعنی دو تا winlogon.exe ، دو تا lsass.exe و دو تا services.exe !
اما به راحتی میشه فهمید که کدوما ویروسن و کدوما فایل اصلی ویندوز …
اون سه تا فایلی که مربوط به ویروس میشن ، در پوشه ای غیر از System32 قرار دارن .
مسیر دقیقشون میشه :

C نام همان درایویست که ویندوز در آن نصب گردیده و MB_Danger نام کاربری است که ویروس در آن اجرا شده …
بعد از اینکه با نرم افزار Process Master متوجه شدید که کدوما ویروسن ، باید اون ها رو Kill process کنید .
اگر احیانا فایل های دیگری با نام های inetinfo.exe ، csrss.exe و smss.exe نیز در حال اجرا بودند آنها را هم Kill process کنید .
البته به شرطی که مسیرشون غیر از System32 باشه …
حالا وقتشه که از نرم افزار Kill BronTok.A استفاده کنید .
پس از اینکه نرم افزار Kill BronTok.A کارش تموم شد ، اون رو ببندید و به منوی Start برید و روی گزینه ی Search کلیک کنید .
در سمت چپ روی گزینه ی All files and folders کلیک کنید .
در فیلد All or part of the file name عبارت Empty.pif را تایپ کنید و از روی کیبرد کلید Enter را فشار دهید .
اکنون تمام فایل های پیدا شده را پاک کنید .
دوباره در فیلد مذکور عبارت زیر را تایپ کنید و از روی کیبرد کلید Enter را فشار دهید .

اکنون از بین فایل های پیدا شده ، هر فایلی که آیکونش شبیه آیکون پوشه بود رو پاک کنید .
مجددا در فیلد All or part of the file name عبارت زیر را تایپ کنید و از روی کیبرد کلید Enter را فشار دهید .

تمام فایل های پیدا شده را پاک کنید .
باز هم در فیلد فوق الذکر عبارت Bron را تایپ کنید و از روی کیبرد کلید Enter را فشار دهید .
اکنون تمام فایل ها و پوشه های پیدا شده را پاک کنید .
اکنون با خیال راحت کامپیوترتان را Restart کنید .

نکته :
اگر ویندوزتان بیشتر از یک کاربر دارد ، باید تمام عملیات فوق را در همه ی کاربرها انجام دهید.

منبع: P30World

ابزار قلم موي نقاشي Paintbrush : ابزار قلموي نقاشي Paintbrush ، نيز مانند ابزار Airbrush عمل ميكند . براي انتخاب آن كليد B را از روي صفحه كليد انتخاب مي كنيم يا ابزار مربوطه را از جعبة ابزار انتخاب ميكنيم . تنها تفاوت آن با ابزار Airbrush در اين است كه ابزار Paintbrush رنگ را به طور يكنواخت اعمال ميكند . اين بدان معناست كه اگر دكمة چپ ماوس را در نقطه اي نگاه داريد. رنگ به طور مداوم روي بوم نمي ريزد . در صورتي كه بخواهيم يك خط صاف عمودي يا افقي بوسيلة اين ابزار ترسيم كنيم . بايد در هنگام رسم خط كليد Shift را پائين نگه داريم . گزينه هاي مربوط به Option اين ابزار : این گزینه ها ميزان كدر بودن و يا شفافيت ابزار ترسيمي را نشان ميدهد و عددي بين صفر تا 100 را مي پذيرد . هر چه مقدار عددي آن به 100 نزديكتر باشد رنگ پررنگتر ميشود و هر چه اين عدد به صفر نزديكتر شود رنگ بي رنگتر خواهد شد . Wet Edge : Wet Edge که به معناي لبه ی خيس مي باشد ، چنانچه اين گزينه فعال باشد لبه هاي ترسيم به حالت خيس درمي آيد . زيرمجموعة دوم اين ابزار نيز يكي ديگر از ابزارهاي ترسيمي مي باشد . اگر دقت كنيد سرقلم هاي مربوط به اين ابزار همگي سخت مي باشند . با انتخاب سرقلم مناسب و تنظيم رنگ F.g خطوطي كه مي خواهيم ، مي توانيم با اين ابزار ترسيم كنيم . ابزار مداد ، در Option خود داراي گزينة منحصر به فردي مي باشد . گزينة Auto Eraser : هنگاميكه اين قسمت را فعال كنيد هر بار كه ماوس را روي بخشي از بوم بكشيد ( در صورتي كه قبلاً يك خط مدادي روي آن رسم شده باشد ) ابزار مداد شما تبديل به پاك كن شده و تا زماني كه دكمة ماوس را رها نكرده ايد به پاك كردن خود ادامه مي دهد. ساختن سرقلم از يك تصوير : برای ساختن سرقلم از یک تصویر لازم است که مراحل زیر طی شود : 1-ابتدا محدوده مورد نظر را به وسيله ابزار ماركي چهارگوش انتخاب مي كنيم 2-از منوي Edit گزينه Define Brush را انتخاب مي كنيم. بدين ترتيب كادري باز مي شود كه در آن نام سرقلم را تايپ مي كنيم و Ok مي كنيم. 3-حالا كافيست يكي از ابزار هاي ترسيمي نظیر Air Brush يا Paint Brush را انتخاب کنیم . سپس سرقلم ساخته شده را انتخاب مي كنيم و روي فايل جديد يك بار كليك مي كنيم. ابزار پاك كن Eraser : همانطور كه از نام اين ابزار پيداست ، جهت پاك كردن از آن استفاده مي شود . با انتخاب سرقلم مناسب مي توانيم به هر صورتي كه بخواهيم ، قسمتي از تصوير را پاك كنيم . اين ابزار داراي سه زير مجموعه مي باشد . Eraser Tool : که ابزار پاك كن معمولي مي باشد. دومين و سومين زير مجموعة اين ابزار، Magic Eraser Background Eraser Tool است که در پاك كردن بخشي از لايه و شفاف كردن ناحية مورد نظر مفيد واقع مي شوند. با تعيين مقادير متفاوتي براي دو گزينة Toleranceو Sampling در Option اين ابزار مي توانيد محدودة شفافيت و وضوح مرزهاي آن را تعيين كرد. وقتي لايه اي را با استفاده از ابزار Magic Eraser پاك كنيد . ابزار مزبور با شفاف كردن تمام پيكسلهاي مشابه ، آنها را پاك خواهد كرد . مي توانيد حالتي را انتخاب كنيد كه فقط پيكسلهاي مشابه مجاور و يا تمام پيكسلهاي مشابه پاك شوند . ابزارهاي Gradient Tool , Bucket Tool : ابزار Gradient ، كه در آنها يك رنگ به تدريج در رنگ ديگري محو مي شود . در ميان جلوه هايي كه فتوشاپ ارائه مي كند تاثير گذارترين و آسانترين مي باشد . ابزارهاي Gradient امكان انتخاب چندين طيف از پيش ساخته شده و پنج شكل متفاوت ( خطي – دايره اي (شعاعي)- زاويه ايي – انعكاسي و الماسي) را به شما مي دهد . به طور پيش فرض ، فتو شاپ طيف رنگ بك گراند به فورگراند را ارائه مي دهد . براي استفاده شكلهاي مختلف در طيف ها كافيست روي هر كدام از موارد بالا كه در Option قرار دارد ، كليك كنيد . روش كار : 1-براي نمايش نوار Gradient Option و انتخاب ابزار ، روي ابزار مربوطه دو بار كليك مي كنيم . 2-نوع طيف را از منوي باز شده انتخاب كنيد . 3-براي ايجاد يك طيف هموار قسمت Dither را فعال مي كنيم . 4-براي ايجاد طيف ، در تصوير كليك كرده و ماوس را بكشيد . ايجاد يك نوع طيف جديد : 1-در نوار Gradient Option ، روي طيف مورد نظر خود كليك كرده وسپس در جعبه محاوره ايي Gradient Editor روي دكمة New كليك كنيد . 2- یک نام برای این طیف انتخاب کنید. 3-براي تغيير رنگ در خانه هاي “ موجود در زير لغزنده شيب “ روي آنها دوبار كليك كنيد . براي ايجاد يك خانه ، جديد در زير خط طيف يكبار كليك كنيد . 4-براي تغيير موقعيتهايي كه هر رنگ در طيف ساخته شده دارند ، الماس هاي موجود در زير طيف بكشيد و سپس روي دكمه OK كليك كنيد . ابزار Bucket Tool زير مجموعة دوم اين ابزار است . از اين ابزار براي پر كردن يك محدوده با يك رنگ يا طرح استفاده مي شود . نوار Bucket Option : گزينة Fill : داراي دو گزينه Forground و Patern مي باشد ، چنانچه اين قسمت روي Forgraund باشد ، اين ابزار رنگ forgraund را روي فايل اعمال مي كند . Patern محدوده یی را با طرحي كه توسط دستور Edit > defin Patern كپي شده پر مي كند . طريقه استفاده از Pattern : ( در ابزار سطل رنگ ) 1-محدوده مورد نظر را به وسيله ماركي چهارگوش انتخاب ميكنيم. 2-از منوي Edit گزينه Define Pattern را انتخاب ميكنيم 3-قسمت Fill در Option ابزار سطل رنگ را روي Pattern قرار داده و الگوي ساخته شده را انتخاب مي كنيم و روي فايل جديد يك بار كليك مي كنيم ابزار قطره چكان Eyedropper Tool : وقتي مكان نما را بر روي يكي از نمونه هاي رنگ و يا نوار رنگ ( Color Bar) موجود در پنجره Color Palet قرار دهيم ، قطره چكاني را مشاهده می کنیم که عملكرد آن بسيار مشخص و ملموس است . اين قطره چكان نمونه رنگي را بر مي دارد و آن را به رنگ فعال تبديل مي كند . نكته جالب توجه ابزار مزبور اين است كه حتي از رنگهاي موجود در عكس نيز نمونه برداري مي كند . مثلا مي توانيد رنگ آبي آسمان ، رنگ سبز چمن و يا رنگ پوست را از تصوير نمونه برداري كنيد . در اين مورد ديگر نيازي نيست كه آن را با رنگهاي موجود در Picker Color مطابقت دهيد . ابزار قطره چكان ( Eye dropper Tool) بخصوص ،جهت روتوش تصویر و ایجاد مجدد رنگها ، بسیار مفید می باشد . برای اینکار فقط كافي است آن را بر روي نقطه اي از تصوير كليك كنيد تا رنگ موجود در پيكسل زير آن به رنگ جديد پيش زمينه تبديل شود . براي انتخاب رنگ پس زمينه بايد در حين اين كار كليد Alt را پايين نگاه داريد . اگر ابزار قطره چكان را بر روي صفحه اي بكشيد با رسيدن آن بر روي هر رنگ ، رنگ معادل آن در نمونه رنگ ظاهر خواهد شد . زير مجموعه دوم اين ابزار( Color Sampler Tool) به ما اجازه مي دهد كه اطلاعات رنگي مربوط به چهار نقطه از تصوير را همزمان با هم داشته باشيم . با اولين كليك روي تصوير پنجره Info اتوماتيك ظاهر مي شود و اطلاعات رنگي نقاط انتخابي را در آن مشاهده مي كنيم . به خاطر داشته باشيد كه ابزار قطره چكان نيز مانند هر ابزار ديگري فقط نسبت به “نقطه حساس “ خود فعال مي باشد . كه در اين مورد نوك قطره چكان مي باشد . در قسمت Option اين ابزار ،گزينه هاي ابزار قطره چكان را نشان مي دهد ، در اينجا مي توانيد تصميم بگيريد كه با اين ابزار چند رنگ را مي توان نمونه گيري كرد . مي توانيد فقط از يك پيكسل ،يا ميانگين چندين پيكسل ( 5*5 يا 3*3 ) نمونه برداري كنيد . زير مجموعه سوم اين ابزار Measure : با استفاده از اين ابزار مي توان خطوط راهنمايي را با هر زاويه ی دلخواهي رسم كرد . بوسيلة آن روي نقطة مبدا كليك کرد و تا نقطة مقصد بكشيد . پنجرة Info به طور خودكار باز مي شود و مختصات ، طول و زاويه خط كش را در اختيارتان مي گذارد . پنجره Swatches : براي باز كردن جدول Swatches گزينة Show Swatches را از منوي Window انتخاب مي كنيم . در پنجره باز شده صفحه اي از نمونه رنگهاي واقعي مشاهده مي شود .حالا فقط كافي است که قلم موي خود را بر روي رنگ مورد نظر قرار دهيد . بعد از انتخاب آن ، مي توانيد رنگ مزبور را در ترسيم مورد استفاده قرار دهيد . براي انتخاب رنگ پيش زمينه ، بايد بر روی رنگي كه مورد نظر شما است ، كليك كنيد . براي انتخاب رنگ پس زمينه هنگام كليك كردن همزمان كليد Alt را فشار دهيد . براي اضافه كردن نمونه رنگها مي توانيد رنگهاي بيشتري را از Color Picker انتخاب كنيد . براي اين كار مي توانيد رنگ دلخواه را براي Forground انتخاب كنيد . سپس نشانگر ماوس را در انتهاي ليست رنگهاي پنجره Swatches قرار دهيد و كليك كنيد آنگاه مشاهده می کنید كه رنگ مورد نظر به انتهاي ليست رنگها اضافه شده است. براي اضافه شدن رنگهاي بيشتري كه در پوشة Swatches Color ، فتوشاپ وجود دارد مي توانيم با استفاده از گزينة Load Swatches آنها را Load كنيم . پنجره Color : براي باز كردن اين پنجره گزينة Show Color را از منوي window انتخاب مي كنيم . اين پنجره نيز به ما اين امكان را مي دهد كه رنگ مورد نظر را انتخاب كنيم . چنانچه منوي اين پنجره را باز كنيم ، الگو ها یا مدلهای رنگی كه مي توانيم از آنها استفاده كنيم در اختيارمان قرار مي دهد . اگر بخواهید کارتان چاپ شود و نخواهيد از رنگ هاي خارج از محدوده استفاده نماييد ، مي توانيد اين نوار رنگ را روي طيف CMYK تنظيم كنيد و بدانيد روي هر رنگي كه شما كليك مي كنيد . آن رنگ قابل چاپ خواهد بود . در صورتي كه روي گزينة Make Romp Web Safe كليك كنيد ، تعداد رنگ هاي موجود در اين نوار رنگ 216 رنگ خواهد بود كه تمام مرورگرهاي وب مي توانند آنها را نشان دهند . افزودن خط كش و خطوط راهنماي غير چاپي : براي نمايش خط كش دور تا دور بوم نقاشي ، بايد گزينة Show Ruler را از منوی View انتخاب کرده و يااينكه دو كليد ( ctrl + R) را همزمان با هم فشار دهيد . براي ايجاد يك خط راهنما ، روي خط كش كليك كرده و نشانگر را به طرف تصوير بكشيد . براي جابجا كردن خطوط ترسيم شده ابزار move را انتخاب كنيد ، نشانگر را روي خط راهنما قرار دهيد تا حالت دو خط موازي كوچك به خود بگيرد ، حال مي توانيد خط مورد نظر را جابجا كنيد . براي حذف خط مزبور آن را به طرف خط كش بكشيد . براي پنهان كردن خط كش ، گزینه ی Hide Ruler را از منوی View انتخاب می کنیم . يا اينكه دو كليد ( Ctrl + R) را همزمان با هم فشار مي دهيم . براي مخفي كردن خطوط راهنما گزينة Guides را از منوی View در قسمت Show غيرفعال مي كنيم . خطوط مشبكي به طور پيش فرض روي تمام فايلها در فتوشاپ اجرا مي شود كافيست مسير زير را طي كنيم تا اين خطوط روي فايل نمايان شود . View > Show > Grid ( در ورژن 5/5 view > show grid) نكته : لازم به ذکر است که خطوط راهنما و خطوط مشبك هيچگاه در چاپ ظاهر نمي شوند . اعمال Stroke چنانچه بخواهيم دور جسم يا متني به اندازه دلخواه رنگي شود، بهترين روش استفاده از گزينهStroke منوي Edit ميباشد. روش كار به صورت زير است: 1-ابتدا محدوده مورد نظر را انتخاب ميكنيم 2-در پنجره Layer يك لايه خالي ايجاد ميكنيم 3-گزينه Stroke را از منوي Edit انتخاب ميكنيم، كادري ظاهر ميشود كه در قسمت Width پهناي مورد نظر را وارد ميكنيم. در قسمت Location موقعيت قسمت رنگي را مشخص ميكنيم سپس روي دكمه OK كليك ميكنيم. 4-مشاهده ميشود كه خط رنگي با پهناي وارد شده دور تا دور موضوع مورد نظر وارد ميشود تغيير اندازه يك تصوير : براي تغيير اندازه يك تصوير ، گزينة Image Size را از منوي Image انتخاب نمائيد. كادر محاوره اي آن ظاهر مي شود . شما مي توانيد ابعاد تصوير را بر حسب پيكسل ( به طور منطقي ) يا درصد ببينيد. همچنين مي توانيد اندازه چاپ تصوير ( كه در بخش Output size تنظيم مي شود.) را بر حسب اينچ ، سانتيمتر ، نقطه ، پيكسل يا ستون ملاحظه نمائيد و علاوه بر آن با استفاده از منوهاي گشودني درصدها را پيدا كنيد . وقتي براي اولين بار كادر محاوره اي Image Size را باز مي كنيد ، اگر پهنا و ارتفاع ابعاد را به درصد تنظيم نمائيد متوجه خواهيد شد كه تنظيم پيش فرض به صورت 100 درصد است . ساده ترين روش براي بزرگ يا كوچك كردن تصوير اينست كه گزينة constrain proportions ( تناسب هاي محدود ) در پايين اين جعبه ها محاوره اي فعال شود ، پس به راحتي درصدهاي جديد را در يكي از اين ميدان ها وارد نموده و روي دكمة OK كليك كنيد .

 

 

 

 

© منبع.:مقاله. نت

 

 

 

ابتدا بايد يك cd ويندوزxp داشته باشيد . دقت كنيد كه اين cd بايد bootable باشد. اگر ميخواهيد كه ويندوز فعلي را تبديل به ويندوز xp كنيد يا update كنيد نيازي به cd  بوت نداريد. cd ويندوز را درون cd rom گذاشته و ويندوز اتوماتيك auto run خواهد شد.دقت كنيد كه اگر بخواهيد ويندوز فعلي خود را كه مثلا 98 ياme يا2000 ميباشد را update كنيد اطلاعات شما مثلا my document شما و برنامه هاي نصب شده شما حفظ خواهد شد.ولي اگر ويندوز شما ايراد دارد.بهتر است ان را از اول فرمت و نصب كنيد كه اين نوع نصب در اينجا توضيح داده شده است.

بعد از اين كه cd ويندوز را گذاشتيد. خود به خود مرحله نصب ويندوز شروع خواهد شد . روي گزينه install windows xp كليك كنيد.

در قسمت بعد از شما پرسيده ميشود كه ميخواهيد يك ويندوز جديد نصب كنيد يا ويندوز فعلي را update كنيد در صورتي كه در ويندوز فعلي شما ايرادي ندارد و ميخواهيد ان را تبديل به xp كنيد اين مرحله را رد كنيد و دست نزنيد زيرا به طور خودكار upgrade  recommandedانتخاب شده است.ولي چنانچه قصد داريد ويندوز جديدي در درايوي ديگر نصب كنيد بايد new instalation را انتخاب كنيد.در اين صورت بعد از نصب كامل ويندوز xp هنگامي كه سيستم را روشن ميكنيد دو منو ظاهر شده و از شما پرسيده خواهد شد كه ميخواهيد وارد كدام ويندوز شويد.بدين ترتيب شما 2 ويندوز خواهيد داشت.

 در مرحله بعد بايد سريال ويندوز را وارد كنيد اين سريال احتمالا در پشت كيس cd يا درون خود cd  داخل فايلي به نام serial يا cd key يا readme نوشته شده.

 در قسمت بعد روي دكمه advanced option كليك كرده و در پنجره جديد گزينه دوم را تيك بزنيد.اين براي اين است كه شما درايوي را كه ويندوز در ان ريخته شود را انتخاب كنيد.همچنين جهت تسريع كار ميتوانيد گزينه اول را تيك بزنيد تا تمامي فايلهاي ويندوز روي هارد ريخته شده و از انجا نصب شوند.بر روي ok كليك كنيد. در قسمت پايين ميتوانيد زبان خود را انتخاب كنيد ان را farsi‌انتخاب كنيد تا ابزار فارسي نصب شوند. (اگر تصميم داريد از فارسي سازي مثلAnzan2 استفاده كنيد اين قسمت را دست نزنيد).حال بر روي next كليك كنيد.

 در اين مرحله از شما سوال ميشود ميخواهيد نصب ويندوز رو از اينترنت به روز كنيد؟ چنانچه مايل باشيد ميتوانيد گزينه بالا را انتخاب كرده و next را بزنيد در اين صورت اخرين update ها از اينترنت دانلود خواهد شدولي با انتخاب گزينه پاييني بدون update وارد مرحله بعد مي شويد.به هر حال بعد از رد كردن اين قسمت فايلهاي ضروري اتوماتيك كپي يا دانلود خواهند شد و سيستم restart خواهد شد.

 منتظر بمانيد تا ويندوز مراحل نصب را طي كند بعد از اين كه به متني كه حاوي توضيحات مايكروسافت و نوعي قرارداد با شما ميباشد رسيديد.روي F8 كليك كنيد تا تائيد شود.

 در قسمت بعد چنانچه شما قبلا ويندوزي داشته باشيد از شما خواهد شد كه ميخواهيد روي همان ويندوز نصب شود يا انتخاب با شما باشد. با زدن دكمه R ميتوانيد روي همان ويندوز نصب كنيد و با زدن دكمهEsc‌ انتخاب درايو ظاهر خواهد شد.پيشنهاد ما Esc‌ميباشد.

 اگر Esc‌را زده باشيد اين قسمت يعني قسمت انتخاب درايو ظاهرمي شود. ميتوانيد درايو مورد نظر را انتخاب كنيد همچنين با زدن دكمه D‌ميتوانيد درايو را پاك كنيد تا بعدا تبديل به درايو جديد يا تبديل به دو يا چند درايو كنيد. بعد از اين كه D را بزنيد دوباره دكمه L‌رابزنيد حال درايو پاك شده.ميتوانيد درايو پاك شده را انتخاب و با زدن دكمهC‌ان را دوباره بسازيد.وقتي ان را ميسازيد ميتوانيد هجم ان را تايين كنيد .مثلا اگر ميخواهيد درايو را تبديل به دو درايو كنيد.بايد هجم فعلي را تبديل به 2 كرده و Enter كنيد.حال دو درايو جديد خواهيد داشت.البته براي عوض كردن يا تقسيم هجم درايو ميتوانيد از Partition Magic هم استفاده كنيد كه اموزش ان در بخش اموزش گذاشته شده.يا اين كه براي ساخت پارتيشن هاي خود بايد Fdisk ‌را بلد باشيد كه ان هم در قسمت اموزش ياد داده شده است. به حر حال با انتخاب درايو مورد نظر خود ميتوانيد وارد قسمت بعد شويد.

 در اينجا ميتوانيد انتخاب كنيد كه فرمت درايو شما چه باشد FAT يا NTFS‌تفاوت اين دو را در اينجا ببينيد و انتخاب كنيد.بهتر است گزينه هايي كه جلوي ان كلمه Quick‌ نوشته شده را انتخاب نكنيد زيرا فرمت كامل مناسب تر است. بعد از اين كه مراحل را رد كرديد ويندوز فرمت انتخابي شما را اغاز كرده و سپس فايلهاي مورد نياز را كپي ميكند. سپس سيستم restart خواهد شد.

 بعد از شروع مجدد سيستم منتظر بمانيد تا مرحل نصب اتوماتيك پيش برود تا اينكه شما با پنجره اي مواجه خواهيد شد.در اينجا زبان  خود را انتخاب ميكنيد .چنانچه در قسمت چهارم شما فارسي را انتخاب كرده ايد اين قسمت را دست نزنيد . فقط در قسمت details عربي را remove‌ كنيد(البته اين كار بستگي به نوع كيبورد شما دارد ولي در اكثر كيبوردها با اين كار چند ايراد جزئي بر طرف خواهد شد به هر حال فارسي سازي ويندوز xp كامل نيست و ايراداتي در حروف ي پ ژ گ احتمالا خواهيد داشت براي فارسي كردن ويندوز ميتوانيد از يك فارسي ساز استفاده كنيد) رو دكمه ok زده و next‌كنيد.

از اينجا به بعد براي هر دو حالت نصب از روي ويندوز و نصب از boot مشترك ميباشد.

 در اين جا نام خود و نام كمپاني يا شركت يا هرچه دوست داريد.مثلا home

 در اينجا نام كامپيوتر خود را مينويسيد كه نامي به عنوان پيش فرض نوشته ميشود.در قسمت پايين ميتوانيد پسور مديريت كامپيوتر را وارد كنيد به اين ترتيب كسي نميتواند به جاي شما وارد شود زيرا شما مديريت كامپيوتر را داريد و ميتوانيد حتي براي استفاده كننده هاي ديگر هم قواعدي خواص تايين كنيد مثلا برادر كوچك شما نتواند فايلها را پاك كند.

 اين قسمت براي تنظيمات اتصال به اينترنت است.روي منوي پايين روي اول زده و ايران را انتخاب كنيد.در قسمت What Area Code استان را ميزنيد مثلا براي تهران 021      در قسمت dial nomber چيزي ننويسيد.و در پايين هم نوع ارتباط تلفني خود  تون يا پالس را انتخاب كنيد و next كنيد.

 در اينجا ساعت محلي را انتخاب ميكنيد.جلوي time zone‌ اگر در ايران هستيد GMT+03:30 Tehran‌ را انتخاب كنيد.و بر روي next كليك ميكنيد .ويندوز نصب را ادامه داده و سر انجام به پايان ميرساند و سيستم restart خواهد شد.

 بعد از شروع مجدد ويندوز از شما سوالاتي خواهد شد شما تمام گزينه هايي كه از شما ميخواهد ويندوز را توسط اينترنت رجيستر كنيد را كنسل كنيد(بايد گزينه هاي پايين را انتخاب كنيد) زيرا هنوز معلوم نيست مودم شما به درستي كار ميكند يا نه ؟

سپس در اخر از شما خواسته ميشود 5 user معرفي كنيد كه شما براي اولي نام خود را وارد كرده و finish را بزنيد.حال شما وارد ويندوز جديد شده ايد.

---

 نصب ويندوز از بوت

براي اين كه ويندوز را از اول نصب كنيد بايد يك cd بوت داشته باشيد هنگامي كه سيستم را روشن ميكنيد كليد delete را نگه داريد و وارد تنظيمات setup شويد.اكثر mother board هاي جديد در همان بالا منوي boot‌را دارند كه شما با زدن كليد هاي چپ و راست ميتوانيد وارد ان شويد و بوت اول خود را cdrom انتخاب كنيد.بايد روي ان enter‌ زده و cdrom ‌را انتخاب كنيد.سپس روي exit رفته و save and exit‌ يا  چيزي شبيه به اين را بياد انتخاب كنيد كه تنظيمات شما را زخيره كند.حال هنگام روشن كردن سيستم اگر cd بوت در سيستم باشد ميتوانيد از ان استفاده كنيد.بعد از اين كه cd  بوت شد و هنگامي كه گفته ميشود press any key .......... دكمه اي را بزنيد تا وارد مراحل نصب ويندوز شويد.

 منتظر بمانيد تا ويندوز مراحل نصب را طي كند بعد از اين كه به متني كه حاوي توضيحات مايكروسافت و نوعي قرارداد با شما ميباشد رسيديد.روي F8 كليك كنيد تا تائيد شود.

 در قسمت بعد چنانچه شما قبلا ويندوزي داشته باشيد از شما خواهد شد كه ميخواهيد روي همان ويندوز نصب شود يا انتخاب با شما باشد. با زدن دكمه R ميتوانيد روي همان ويندوز نصب كنيد و با زدن دكمهEsc‌ انتخاب درايو ظاهر خواهد شد.پيشنهاد ما Esc‌ميباشد.

 اگر Esc‌را زده باشيد اين قسمت يعني قسمت انتخاب درايو ظاهرمي شود. ميتوانيد درايو مورد نظر را انتخاب كنيد همچنين با زدن دكمه D‌ميتوانيد درايو را پاك كنيد تا بعدا تبديل به درايو جديد يا تبديل به دو يا چند درايو كنيد. بعد از اين كه D را بزنيد دوباره دكمه L‌رابزنيد حال درايو پاك شده.ميتوانيد درايو پاك شده را انتخاب و با زدن دكمهC‌ان را دوباره بسازيد.وقتي ان را ميسازيد ميتوانيد هجم ان را تايين كنيد .مثلا اگر ميخواهيد درايو را تبديل به دو درايو كنيد.بايد هجم فعلي را تبديل به 2 كرده و Enter كنيد.حال دو درايو جديد خواهيد داشت.البته براي عوض كردن يا تقسيم هجم درايو ميتوانيد از Partition Magic هم استفاده كنيد كه اموزش ان در بخش اموزش گذاشته شده.يا اين كه براي ساخت پارتيشن هاي خود بايد Fdisk‌را بلد باشيد كه ان هم در بخش اموزش ياد داده شده است. به حر حال با انتخاب درايو مورد نظر خود ميتوانيد وارد قسمت بعد شويد.

 در اينجا ميتوانيد انتخاب كنيد كه فرمت درايو شما چه باشد FAT يا NTFS‌تفاوت اين دو را در اينجا ببينيد و انتخاب كنيد.بهتر است گزينه هايي كه جلوي ان كلمه Quick‌ نوشته شده را انتخاب نكنيد زيرا فرمت كامل مناسب تر است. بعد از اين كه مراحل را رد كرديد ويندوز فرمت انتخابي شما را اغاز كرده و سپس فايلهاي مورد نياز را كپي ميكند. سپس سيستم restart خواهد شد.

 بعد از اين كه سيتم restart شد كاملا صبر كنيد تا ويندوز مراحل نصب را ادامه دهد اگر به پنجره وارد كردن كد ويندوز رسيديد كدي كه در كيس ويندوز يا در فايلي متني با نام serial يا cd key قرار دارد وارد كنيد.اين پنجره بستگي به تنظيمات شما ممكن است در اين قسمت يا در قسمتهاي بعد ظاهر شود.

 در اينجا زبان  خود را انتخاب ميكنيد .براي اين كه امكان تايپ فارسي داشته باشيد روي customize‌كليك كرده و تب language را انتخاب كنيد سپس هر دو تيك را علامت بزنيد و apply را بزنيد تا فايلهاي مربوط نصب شوند بعد در قسمت details روي add كليك كرده و فارسي را اضافه كنيد. رو دكمه ok زده و next‌كنيد.

 

 

© منبع.:مقاله. نت

در چندین ماه گذشته پیشرفت های جدیدی در طراحی پروسسورها، بویژه از طرف شرکت AMD حاصل شد. این شرکت علاوه بر اینکه یک cpu با طراحی کاملا ْ64 بیتی عرضه کرد که باعث برتری یافتن این شرکت در بازار کامپیوترهای رومیزی پیشرفته گردید، همچنین در حذف کنترل کننده‌های حافظه (MCH) پیشقدم شد که در عملکرد Athlon 64 و چیپهای"optron" یک پیشرفت قابل ملاحظه نسبت به پروسسورهای intel به حساب می‌آید. اینتل به طور متقابل پروسسور سازگار 64 بیتی را عرضه نمود. به تازگی نیز هر دو شرکت پردازشگرهای دوهسته ای را عرضه نموده‌اند، این پروسسورها بهتر از آن چیزی که شما انتظار دارید کار می‌کنند. پروسسورهای اینتل و AMD هر دو دارای دو هسته پروسسور، در حال کار در یک قالب می‌باشند که هر یک از هسته‌ها بصورت مستقل توابع و پردازشهای داده را انجام می‌دهند (در مورد اینتل این مورد کامل تر است) و هر دو این هسته‌ها توسط نرم افزار سیستم عامل هم آهنگ می گردند. در این مقاله سعی شده تا تکنولوژی که در این دو محصول استفاده شده و مقدار افزایش کارایی که شما می توانید از آنها انتظار داشته باشید بررسی گردد. در حال حاضر AMD فقط پروسورهای کلاس سرور opteron با دو هسته را بطور کامل به بازار عرضه کرده و بزودی Athlon 64x2 برای کامپیوترهای رومیزی را نیز به بازار عرضه می‌کند. در طرف مقابل اینتل در حال حاضر پنتیوم Extreme Edition 840 رومیزی با دو هسته را به بازار عرضه نموده در حالی که خطهای تولید Pentium D و dual xeons هنوز متوقف نشده اند. با توجه به اینکه پروسسورهای دو هسته‌ای در اصل یک سیستم چند پروسسوره که در یک قالب قرار گرفته اند، می باشد. اجازه بدهید اینک چندین تکنولوژی که در سیستم های چند پردازشگر استفاده می شود را مورد بررسی قرار دهیم. 

ساختار پردازنده های دو هسته ای

همانطور که از نام آن ها پیداست در این تراشه ها ، دو پردازشگر و دو کش L2 در یک واحد سیلیکونی قرار گرفته اند . مزیت این گونه پردازنده ها ، پردازش بهتر دستورات مالتی تسک است . در واقع مزایای پردازنده های دو هسته ای زمانی بهتر لمس خواهد شد که به طور همزمان چندین کار انجام پذیرد . تراشه های دو هسته ای اینتل نیاز به یک مادربرد جدید دارند در صورتی که پردازنده های دو هسته ای AMD نیاز به مادربورد جدید ندارند و فقط با به روز رسانی بایوس می توان این پردازنده ها را روی مادربورد های سوکت 939 نصب کرد .

چند پردازشگرهای متقارن  SMP (symmetric Multi processing)

روش مشترکی می باشد که چندین پردازشگر بطور جداگانه با یکدیگر در یک مادربرد کار می‌کنند. سیستم عامل با هر دو cpu تقریباً بطور یکسان کار می‌کند و کارهای مورد نیاز را به آنها ارجاع می‌دهد. چیپ‌های دوهسته ای جدید intel و AMD توانایی SMP را بصورت داخلی مورد توجه قرار داده‌اند. پروسسورهای سرور opteron دوهسته ای می‌تواند همچنین بصورت خارجی با دیگر چیپ‌های دوهسته ای ارتباط برقرار کند. (بشرط آنکه چیپ متقابل نیز دارای این خاصیت باشد) محدودیت اصلیSMP در پشتیبانی سیستم عاملها و نرم افزارها از این تکنولوژی می‌باشد. خیلی از سیستم عاملها (مانند ویندوز XP سری خانگی ) توانایی پشتیبانی از SMP را ندارند و از دومین پردازشگر استفاده نمی‌کنند. همچنین بیشتر برنامه‌های پیشرفته بصورت تک رشته ای کار می‌کنند، در اصل در هر زمان فقط یک پردازشگر در حالت فعال می باشد. برنامه های چند رشته‌ای از پتانسیل موجود در سیستم‌های دو یا چند پرازشگر، می‌توانند نتایج مفیدتری بگیرند، ولی به صورت کامل عمومیت ندارد. در گذشته intel و AMD سعی داشته‌اند تا تکنولوژی جدیدی مثل SMP را بیشتر برای پردازشگرهای سرور پیشرفته مانند opteron و Xeon استفاده نمایند ( البته تا قبل از پنتیوم 3)
Hyperthreading 

این تکنولوژی بصورت اختصاصی توسط اینتل در پردازشگرهای چند هسته‌ای بکار گرفته شده است. این تکنولوژی قبلاً نیز توسط این شرکت بکار گرفته ‌شده‌ بود. اینتل برای آنکه از منابع CPUبه نحو بهتری استفاده نماید فقط قسمتهایی که کار پردازش اطلاعات را انجام می دهد را تکثیر کرده است. یعنی آنکه منابع داده در داخل CPU بصورت مشترک استفاده می‌شد. ایده hyperthreading برای دو برابرکردن مقدار فعالیت چیپ می‌باشد تا آنکه کاهش عملکرد سیستم که در اثر فقدان حافظه Cache روی می‌دهد کمتر گردد همچنین بصورت تئوری نشان داده شده که منابع سیستم کمتر تلف می‌‌گردند. در صورتی که CPU های hyperthreading مانند دو پروسسور حقیقی بنظر می رسد. ولی این CPU ها نمی‌توانند عملکردی مشابه دو CPU مجزا مانند CPU های دوهسته ای داشته باشند. زیرا در CPU های دو هسته ای دو "Threads"مشابه بطور همزمان و با Cache ‌های جداگانه L1 و L2 می‌توانند اجرا گردند که این عمل در پردازشگرهای hyperthreading قابل انجام نمی‌باشد. یکی از چیپهای جدید اینتل بنام ، پردازشگر پنتیوم Extreme Edition 840 ، در داخل هر هسته خود از تکنولوژی hyperthreadings نیز پشتیبانی می‌کند، یعنی آنکه در یک سیستم عامل آن بصورت چهار پردازشگر حقیقی دیده می‌شود. 

دو چیپ در یک قالب ... چرا؟ 

چرا دو شرکت اینتل و AMD بطور ناگهانی شروع به توزیع پردازشگرهای دو هسته‌ای کردند؟ 
اول از همه رقابت چنانچه بعداً بیان خواهیم کرد AMD از ابتدا توانائی بالقوه دوهسته‌ای را در پردازشگرهای 64 بیتی خود داشت. ساختمان ورودی و خروجی برای دومین هسته در CPU های فعلی 64 بیتی AMD موجود می‌باشد. هیچ شرکتی نمی تواند دیگران را از بدست آوردن تکنولوژی‌های جدید منع نماید و AMD در حال حاضر با موفقیت چشمگیر خط تولید پرداشگرهای 64 بیتی آسودگی را از intel سلب نموده ‌است.  برای اینتل ضروری می‌باشد که دارای یک تولید تخصصی در تکنولوژی دوهسته ای ‌باشد تا رقابت با شرکاء تجاری خود را حفظ نماید.  دوم، کارایی می‌باشد. مطمئناً برنامه‌های کاربردی چند رشته‌ای در پردازشگرهایی که توانایی انجام چند پردازش را دارند در پردازشگرهایی که یک پردازش را در هر زمان انجام می‌دهند، بهتر عمل خواهند نمود. البته برای سیستم های چند پردازشگره یک ایراد عمومی وجود دارد و آن تاْخیری می‌باشد که این CPU ها در اجرای کار سیستم بوجود می آورند. به بیان ساده در حال حاضر روشی برای سیستم عامل‌های موجود وجود ندارند تا پردازشها را بطور کاملاً مساوی در بین پردازشگرها تقسیم نماید، پردازشگر دوم عموماً بایک مداخله کمتر و کارایی پایین‌تر کارمی‌کند، در صورتی که ممکن است پردازشگر اول بصورت 100% در حال پردازش ‌باشد. سومین دلیل کمتر نمایان است، ناامیدی AMD و اینتل می‌باشد، هر دو شرکت با یک مانع جدی برای افزایش سرعت پردازشگرها و کوچکتر کردن اندازه قالب آنها روبرو شده اند تا این مانع حذف نشود و یا اینکه تا کاربران عمومی متوجه نشوند که GHZ به تنهایی کارایی را بیان نمی‌کند. هر دو شرکت برای دست یافتن به هر پیشرفت که کارایی پردازشگرها را بهبود بخشید تلاش خواهند نمود و تقریباً دلیل اصلی بوجود آمدن پردازشگرهای دو هسته ای را می‌توان همین دلیل سوم بیان نمود. 

دسترسی AMD به تکنولوژی دو هسته ای 

فرم فاکتور فعلی پردازشگر 64 اتلن به طراحی دو هسته ای خیلی نزدیک می‌باشد. وجود کنترل کننده‌های Hypertransport و کنترل کننده حافظه درقالب چیپهای فعلی 64 اتلن به معنی آنست که اضافه نمودن دومین هسته در داخل چیپ چندان مشکل نمی‌باشد.  بدلیل رابط NorthBridge که AMD برای اتلن 64 تهیه کرده‌ است کنترل کننده حافظه و رابط Hypertransport در داخل چیپ پشتیبانی می گردد. این به چیپ‌های دوهسته‌ای امکان می دهد که از داخل خود پردازشگر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

تعداد ترانزیستورهای پردازشگرهای اتلن 2X64بیش از دو برابر پردازشگرهای اتلن 64 می‌باشد. با توجه به اینکه در ساختن CPU های جدید از روش 90nm استفاده می شود سایز کل چیپ کمی افزایش پیدا کرده و ولتاژ عملکرد 1.35 تا 1.4 می‌باشد و گرمای خروجی به بیش از 110w کمی افزایش می‌یابد. هر هسته پردازشگر حافظه Cache L1 و L2 مخصوص به خود را دارد، 128 KB برای L1 و بسته به مدل 512 KB تا 1 MB برای L2. L2 دارای Advaced Trsnsfer Cache(ATC) می باشد. ATC  وظیفه هدایت توان عملیاتی و تبادل اطلاعات بین هسته پردازنده و حافظه نهان L2 را بر عهده دارد . L 2 دارای رابط 256 بیتی (32 بایتی) می باشد که باعث تبادل داده در هر سیکل Clock  هسته می شود. هسته Prescott در مقایسه با هسته Northwood که دارای KB512 حافظه نهان L 2 است ، دارای حافظه نهان Mb1 می باشد. ضمنا با توجه به فناوری ساخت 90نانو افزایش KBبه512 MB1 تاثیری در تغییر اندازه Die پردازنده بوجود نیاورده است.

حافظه نهان L1 به دو قسمت حافظه نهان داده L1 و حافظه نهان ردیابی اجرا L1تقسیم می شود. حافظه نهان داده L1 دارای 8کیلو بایت ظرفیت و حافظه نهان ردیابی اجرا ریز عمل های کد گشایی (Decode)  شده را در خود نگهداری می نماید که باعث حذف کد گشا از حلقه اجرایی وکاهش خط لوله می شود.دو برتری مهمی که AMD در CPU های دو هسته‌ای دارد عبارتند از اینکه :
"Crossbar Switch" که آدرسها را جمع‌آوری کرده و توزیع می کند و داده را از هر هسته به هسته دیگر یا باقی سیستم توزیع می کند در حال حاضر امکان اضافه شدن دومین هسته را دارد. موفقیت دیگر AMD که از نظر مصرف کننده خیلی مهم می‌باشد امکان استفاده اتلن2X64 از مادربردهای سوکت 939/940 می باشد و فقط لازم است که شرکت تولید کننده مادربرد BIOS را برای پشتیبانی از خصوصیات جدید به روز رسانی نماید.

 

 

 

 

 

© منبع.:مقاله. نت

 

كنترل كننده‌ی USB كه شامل مجموعه‌ای از اتصالات و تراشه‌های اختصاصی است به عنوان رابط بین نرم‌افزار و سخت‌افزار عمل می‌كند.

كنترل كننده‌ی USB كه شامل مجموعه‌ای از اتصالات و تراشه‌های اختصاصی است به عنوان رابط بین نرم‌افزار و سخت‌افزار عمل می‌كند. برنامه‌های كاربردی , سیستم‌عامل و راه‌اندازهای دستگاه ـ كه جزئیات مربوط به نحوه‌ی كار وسایل سخت‌افزاری بخصوص را فراهم می‌كنند ـ دستورات و داده‌ها را به هاب میزبان (Host Hub) گذرگاه USB می‌فرستند. این هاب بر روی كنترل كننده قرار دارد.اتصال دهنده‌ها یا درگاه‌های ویژه‌ی USB از هاب میزبان خارج می‌شوند. در حقیقت Hub فیش كابل‌های چهار سیمه (كابل‌هایی كه درون آنها از چهار سیم استفاده شده است) را به درگاه‌های مناسب وصل می‌كند.یك كابل ممكن است به هاب دیگری وصل شود تنها به این منظور كه درگاه‌های بیشتری را برای اتصال وسایل فراهم كند. به این ترتیب نوعی از یك سیم توسعه دهنده دیجیتالی به وجود می‌آید.یا این كه ممكن است یك كابل ؛ مستقیما به یك وسیله‌ی USB مانند مانیتور وصل شود. گذرگاه USB تقریبا از اتصال به هرگونه وسیله‌ی جانبی مانند مانیتور , ‌صفحه كلید , ماوس,مودم , بلندگو , میكروفن , تلفن , اسكنر وچاپگر پشتیبانی می‌كند. دو عدد از سیم‌های موجود در كابل USB برای تامین جریان الكتریسیته‌ی وسیله جانبی استفاده می‌شوند. با وجود این دو سیم ؛ دیگر به منبع تغذیه‌هایی كه فضای زیادی را اشغال می‌كنند نیازی نیست. دو سیم دیگر موجود در كابل چهار سیمه , D+ و D- نام دارند. از این سیم‌ها برای ارسال داده‌ها و دستورات استفاده می‌شود. وجود یك ولتاژ بالا بر روی سیم D+ و عدم وجود آن بر روی سیم D- به معنای یك بیت ۱ می‌باشد. وجود یك ولتاژ بالا بر روی سیم D- و عدم وجود آن بر روی سیم D+ به معنای یك بیت ۰ می‌باشد.هر وسیله‌ی USB ممكن است دارای هابی باشد {كه از آن اتصال به وسایل دیگر استفاده شود}. برای مثال یك مانیتور درگاه‌هایی را فراهم می‌كند كه بلندگوهای چندرسانه‌ای , میكروفن و صفحه كلید به آنها وصل می‌شوند.به همین ترتیب هر كدام از وسایلی كه به یك وسیله‌ی USB وصل می‌شوند می‌توانند برای وسایل سخت‌افزاری USB دیگر درگاه‌های بیشتری را فراهم كنند.برای مثال می‌توان ماوس و قلم دیجیتالی را به صفحه‌ كلیدی وصل كرد كه خود به یك مانیتور متصل به هاب میزبان وصل می‌باشد. چنین سیستمی كه امكان انشعاب اتصالات را فراهم می‌كند به گذرگاه USB اجازه می‌دهد تا بیش از ۱۲۷ وسیله را اداره نماید.
وقتی یك وسیله‌ی USB به درگاهی وصل می‌شود به طور خودكار باعث تغییر ولتاژ بر روی یكی از دو سیم داده‌ای موجود در كابل USB می‌گردد. اگر ولتاژ از طریق سیم D+ ارسال شود در آن صورت به وسیله‌ی جانبی دریافت كننده‌ی آن ولتاژ یك وسیله‌ی سرعت بالا گفته می‌شود. چنین وسیله‌ای قادر به ارسال ۱۲مگابیت داده در ثانیه است. از این سیم برای ارسال داده به مانیتورها , اسكنرها , چاپگرها و سایر وسایلی كه حجم بالایی از داده به آنها ارسال می‌شود استفاده می‌گردد. ارسال ولتاژ ازطریق سیم D- به این معنی است كه این ولتاژ با سرعت انتقال پایینی معادل ۵/۱ مگابیت در ثانیه دریافت می‌شود. از این سیم برای انتقال داده به وسایلی چون صفحه كلید یا ماوس استفاده می‌شود. ( یك درگاه سری معمولی در مقایسه با گذرگاه USB می‌تواند ۱۰۰ كیلوبیت داده در ثانیه و یك درگاه موازی حدود ۵/۲ مگابیت داده در ثانیه ارسال نماید).كنترل‌كننده میزبان USB با استفاده از فن‌آوری اتصالات و اجرا (Plug and play) , كه پیكربندی اجزای درونی كامپیوتر را به طور خودكار فراهم می‌كند , یك وسیله‌ی جدید را قادر می‌سازد تا خودش را شناسایی كرده و آن‌چه را كه برای ارسال و دریافت داده نیاز دارد دریابد. علاوه بر این ,‌كنترل‌كننده‌ی مذكور برای آن وسیله شماره‌شناسایی تعیین مینماید. وقتی وسیله‌ی جدید رسما یكی از اعضای گذرگاه می‌شود. نقش كنترل‌كننده‌ی میزبان را بازی می‌كند. یعنی به پرس‌وجو از وسایل دیگر می‌پردازد تا اگر وسیله‌‌ای آماده‌ی ارسال یا دریافت داده است فرمان‌های لازم را توزیع كند و پهنای باند را بین وسایلی كه او نقش كنترل‌كننده برای آنها ایفا می‌كند تقسیم نماید. كنترل‌كننده در هر ثانیه حدود یك میلیون بار از وسایل جانبی موجود بر روی گذرگاه USB پرس‌وجو كرده یا به آنها دستور می‌فرستد. هر یك از پیغام‌هایی كه از سوی كنترل‌كننده‌ی میزبان ارسال می‌شوند با یك علامت (Token) شروع می‌گردد. این علامت وسیله‌ی جانبی كه پیغام برای آن فرستاده شده است را شناسایی می‌كند. پیغام به تمام وسایل موجود بر روی گذرگاه USB ارسال می‌شود اما وسایلی كه پیغام به آنها مربوط نمی‌شود به سادگی آن را نادیده می‌گیرند تنها وسایل می‌توانند داده‌ای را به میزبان بفرستند كه میزبان به آنها اجازه این كار را داده باشد.درگاه USB با سه نوع از انتقال‌ها در ارتباط است و تخصیص پهنای باند را به ترتیب زیر انجام ‌می‌دهد:
اولویت اول : از این اولویت در انتقال بلادرنگ كه وقفه‌ای در جریان داده‌ای پدید نمی‌آید مانند داده‌های تصویری یا صوتی استفاده می‌شود.
اولویت دوم : از این اولویت در انتقال‌های منقطع استفاده می‌شود. این نوع انتقال وقتی روی می‌دهد كه وسیله‌ای مانند صفحه‌كلید یا Joystick برای جلب توجه پرداشگر ؛ سیگنالی را تولید می‌كند كه گاه و بی‌گاه قطع می‌شود.اولویتی كه فوریت زمانی در آن وجود ندارد : این نوع از انتقال شامل حجم زیادی از داده‌ها برای چاپگرها , اسكنرها و دوربین‌های دیجیتالی می‌شود. در این نوع انتقال حجم داده‌ها زیاد است اما هیچ عجله‌ای در دریافت آنها وجود ندارد.

 

 

 

© منبع.:مقاله. نت

اگر با جستجوگرهاي اينترنتي نظير Google و Yahoo كار كرده ايد ، حتما ديده ايد كه كلمات تايپ شده براي جستجو هنگام مراجعه بعدي در History مانده و با زدن يك حرف ليستي از كلمات قبلي را زير محلي كه مي خواهيد تايپ كنيد مي بينيد. شايد فكر مي كنيد مشكل از سايت Google ايجاد مي شود ، اما اينطور نيست. بلكه مشكل اصلي به مرورگر اينترنت اكسپلورر شما ربط دارد كه كلمات تايپ شده را در خود ذخيره مي كند. آيا دوست داريد تك تك ، كلمات را پاك كرده و يا يكجا از شر همه آنها خلاص شويد؟ لطفا با ما در نودمين ترفند همراه شويد تا قدم به قدم نحوه پاك كردن آن را ياد بگيريد. ابتدا سايت گوگل را باز كرده و يك كلمه اي كه قبلا تايپ كرده ايد را تايپ كنيد. اگر اولين حرف آن را هم كه زديد و ليست كلمات ظاهر شد دست نگه داريد. حالا با موس روي يكي از آنها رفته و بدون آن كه كليك كنيد ، روي آن بايستيد. در واقع الان كلمه موردنظر آبي شده و منتظر حركت بعدي شماست. در همين لحظه با دست ديگرتان به سراغ كيبورد رفته و كليد Delete را فشار دهيد مي بينيد كه آن كلمه موردنظر پاك نشد. به همين راحتي مي توانيد يكي يكي واژه ها را با موس برگزيده و با كليد Delete كيبورد آن را محو كنيد. اما حالا اگر بخواهيد همه آن را يكجا پاك كنيد، چه ? نگران اين موضوع نيز نباشيد. راه حل دومي ، پيش روي شما مي گذاريم تا از شر همه آنها يكجا خلاص شويد. ابتدا محيط اينترنت اكسپلورر را باز كرده و به سراغ منوي Tools رفته و InternetOption را برگزينيد. سپس آيكون Content را خواهيد ديد كه با كليك روي آن منوهاي ديگر را مي بينيد كه يكي از آنها زير Personal Information تحت نام Autocomplete است لطفا روي Autocomplete كليك كرده و داخل آن شويد. حالا يك گزينه بنام Clear Autocomplete History هست كه اگر آن را زده و ok كنيد همه هيستوري گوگل يكجا پاك خواهد شد. البته حالت انتخابي هم بالاي آن هست. مثلا تيك داخل Web addresses را برداشته و يا تيك Forms را برداشته تا دفعه بعد اصلا ذخيره نشود. مشكل ديگري كه باقي مي ماند پاك نشدن هيستوري براي كاربراني است كه از Toolbar گوگل استفاده مي كنند. براي محو اين معضل نيز مي توانيد به رجيستري ويندوز رفته و زيرشاخه History را پاك كرده تا چيزي براي ذخيره شدن باقي نماند. براي اين كار در قسمت استارت ويندوز روي منوي RUN رفته و كلمه Regedit را تايپ كرده و ok كنيد. كندوي HKEY CCurrent-UEUSER را كليك كرده تا شاخه Software را بيابيد. داخل آن زيرشاخه Google وجود دارد كه با زدن روي آن زيرشاخه Navclient ديده مي شود. داخل آن نيز زيرشاخه L.I هست و داخل آن نيز زيرشاخه موردنظر يعني History را مي توان ديد. حالا همين زيرشاخه را بايد پاك كرد تا از شر هيستوري گوگل خلاص شد. براي اين كار سمت راست موس را روي History زده و Delete را انتخاب كرده و OK كنيد ، يك بار سيستم را خاموش و روشن كنيد تا تغييرات حاصل شود. (به اطلاع دوستداران ستون ترفند مي رسانيم مجموعه ترفندها در كنار مطالب جديد در حال چاپ است كه بزودي در اختيار علاقه مندان قرار خواهد گرفت). HKEY - CURRENT - USER SOFTWARE GOOLE NAVCLIENT L.1 HISTORY